Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

«Οι δύο θάνατοι» του «μικρού μας χωριού»

«Αυτοί οι τύποι που μας κυβερνούν σκότωσαν την Ελλάδα δύοφορές. Την πρώτη με την ψευδή ευμάρεια και τη δεύτερη με την πραγματικήφτώχεια.
Αυτοί που κατασκευάζουν τώρα μια χώρα-ζωτικό χώρο άλλων, μιαχώρα-ειδική οικονομική ζώνη, κατασκεύασαν πρώτα μια χώρα-ντίσνεϋλαντ, μια χώρα-φούσκα,
γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι η πρώτη κατασκευή
ήταν συγκοινωνούν δοχείο για τη δεύτερη. Οι παχιές αγελάδες υπήρξαν το πρελούδιο των ισχνών ή μάλλον ο ψευδής και βραχυπρόθεσμος πλούτος υπήρξε ως προϋπόθεση για τη μακροπρόθεσμη κι οριστική (αν δεν αλλάξει κάτι) φτώχεια.
Το έγκλημα δεν ήταν μόνον κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό, για να έχει επιτυχία έπρεπε να είναι και ηθικό.
Για παράδειγμα: για να ατιμάσει την εργασία ο εκσυγχρονισμός με την ευελιξία και την απασχολησιμότητα, προϋπόθεση ήταν να αιχμαλωτισθείη κοινωνία στη χαζοχαρουμενιά του λάιφ στάιλ, να καταναλώνει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς τις αμερικανιές με το καντάρι(πολυπολιτισμός, πολιτική ορθότης, μεταμοντερνισμός και άλλα) και να αποκοπείο λαός από τις παραδόσεις του (που έτρεφαν τις ελπίδες του).
Επί «εκσυγχρονισμού» (ΜητσοτάκηΣημίτηΚαραμανλή) η Ελλάδα εισήλθε στον αστερισμό του Κυνισμού. Η διαπλοκή γιγαντώθηκε, ο χρηματισμός νομιμοποιήθηκε, το πελατειακό κράτος αποθεώθηκε, η γραφειοκρατία ιδιωτικοποιήθηκε από τους κρατικοδίαιτους Δυνατούς, μέρος του λαού εκμαυλίστηκε, αποπροσανατολίσθηκε, η προπαγάνδα έγινε η προσευχή μας, ο πολιτισμός επιδοτήθηκε, οι περισσότεροι διανοούμενοι εξώμοσαν, η εθνική αποδόμηση έγινε εθνικό σπορ και η ενιαία σκέψη κυριάρχησε εξορίζοντας ενοχλητικές λέξεις και έννοιες.
Η Ελλάδα έγινε συβαρίτικη. Και κουμάντο σε δαύτην έκαναν οιΚλαζομένιοι. Πας μη κυνικόςκορόιδο.
Η άλλη όψη του ιδίου εγκλήματος άρχισε με την κρίση. Οαπασχολήσιμος θα έπρεπε τώρα να γίνει είλωτας. Για να ολοκληρωθεί το έγκλημα κατά της χώρας -πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό- έπρεπε να αποσαθρωθεί ό,τι είχε απομείνει απ’ το ηθικό του λαού  ηθική του- καθώς και να αποκαρδιωθούν όσοι άρχιζαν να ξυπνάνε διαπιστώνοντας τη φενάκη τουνεοπλουτισμού, βλέποντας τον δρόμο που άνοιγε προς την κόλαση.
Και άρχισε το μπαράζ. Οι τεμπέληδες, οι διεφθαρμένοι, οι μαζί τα φάγαμε, οι κρατικοδίαιτοι (όχι, προς θεού, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, αλλά ο Μήτσος ο κλητήρας, ο επίορκος), οι υπεράριθμοι, αυτοί που δεν τους «αντέχει η οικονομία».
Κι έγινε η δημιουργία ενοχών στον λαό το βασικό εργαλείο για τηνκατασκευή της Ελλάδας προτεκτοράτου, που (όμως) έχει ακόμα πολύ πλούτογια να φάνε οι Δυνατοί, ξένοι κι εγχώριοι.
Τώρα, το σκηνικό των εγχώριων Δυνατών αναδιατάσσεται (κυρίως εν σχέσει με την εξάρτησή τους απ’ τους ξένους) αλλά κυρίως ολοκληρώνεται τοταξικό καλούπωμα (και παλούκωμα) της Ελλάδας σε μια νέα προκρούστειακλίνη τροϊκανών προδιαγραφών,
που εξασφαλίζουν τη διαρκή κατοχή και λεηλασία της χώρας.
Ο πολικός λόγος που καταναλώνεται, απ’ το «Παναγίαβοηθά!GREXIT!» έως το «Δόξα σοι ο Θεός! success story!» είναι περί όνου σκιάς. Οι μπούρδες Στουρνάρα για πρωτογενές πλεόνασμα το 2014, με την ανεργία να προβλέπεται στο 34% για το 2016, δεν πιάνουν μπάζα - όχι μόνον στην πρέφα, αλλά ούτε στην τρίλιζα.
Η ηθική καταρράκωση του λαού όταν η κυβέρνησή του τονξεφτιλίζει, η ηθική καταρράκωση του λαού όταν βλέπει την κυβέρνησή του ναξεφτιλίζεται μπροστά στους Επικυριάρχους της, είναι η πρώτη ύλη για τηνεπιτυχία της πολιτικής των απολύσεων, των πτωχεύσεων, των περικοπών, των φόρων και των χρεών.
Κι έτσι η Ελλάδα έχει βρεθεί κάτω από καθεστώς «σοκ και δέους». Ο λαός παρακολουθεί την ίδια του την εξαθλίωση σαν να μην πιστεύει στα μάτια του, διότι το μυαλό του «δεν χωράει» τον παραλογισμό τωναντιθέσεων: «Στην καλύβη» αυτοκτονεί ο απελπισμένος και «στο παλάτι» το γλεντάει πλουτίζοντας ακόμα περισσότερο ο ηθικός αυτουργός της αυτοκτονίας.
Στο τελευταίο του τεύχος ο «SPIEGEL» διαπιστώνει: «χωρίς τέλος η κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας». Αν το καλό περιοδικό ήθελε να ’ναι πιο ειλικρινές, θα διαπίστωνε ότι επιτυγχάνει το σχέδιο κατάρρευσης της ελληνικής κοινωνίας.
Oμως για αυτήν τη διαδικασία την τελευταία λέξη την έχει ο λαός.Πάντα την τελευταία λέξη την έχει ο κάθε λαός. Αν η εξαθλίωση θα οδηγήσει τους Eλληνες στην εξέγερση ή την υποταγή είναι πλέον το ερώτημα της συγκυρίας. Eννοιες όπως αφύπνιση παρέλκουν, διότι όλοι γνωρίζουμε τι συμβαίνει, κι έννοιες όπως αντίσταση δεν αρκούν.
Κατ’ αναλογίαν προς το μαρξικό «δεν αρκεί να ερμηνεύουμε τον κόσμο, το ζητούμενο είναι να τον αλλάξουμε», δεν αρκεί να έχουμε δίκιο,πρέπει και να το βρίσκουμε. Ποιοι; οι εργαζόμενες τάξεις. Αυτοί πουπαράγουν τον πλούτο. Αυτοί που δεν μπορούν, ακόμα κι αν θα ήθελαν, ναεκμεταλλεύονται τους άλλους ανθρώπους.
Χιλιοειπωμένα όλα αυτά. Βεβαίως! Επιστροφή στο μέλλον λοιπόν, πέρα απ’ τις αμερικανιές και τα κλισέ που δηλώνουν «αύριο» ενώ είναι «χθες» - και μάλιστα πρωτόγονο. Το αύριο (όπως και το σήμερα) ως ανθρώπινη υπόθεση, προϋποθέτει το όνειρο - μάλιστα την «οργάνωση του ονείρου» όπως έλεγε ο Μοσκώφ (του «επαναστατικού μας ονείρου» για τους κομμουνιστές). Ο νεοφιλελευθερισμός, το ακροδεξιό αυτό έκτρωμα, έχει βγάλει τα όνειρα των ανθρώπων στην παρανομία.
Αν ο Γκράμσι έλεγε ότι ο «κομμουνισμός είναι οι Κυριακές», ο καπιταλισμός είναι να δουλεύουμε και τις Κυριακές.
Κι ας μην αυτοπαραμυθιάζονται οι έως τώρα «πανταχού νικήσαντες» που ο λαός αδρανεί ή στέκει αμήχανος σαν να ’χει «παραδεχθεί την ήττα».Ουδέποτε φέρονται οι λαοί «σαν να ’ναι έτοιμοι από καιρό να πουν το μεγάλοναι ή το μεγάλο όχι». Το λένε απότομα! Κι αν πουν «όχι», γίνεται της Βαστίλλης...

1 σχόλιο:

λυγερη είπε...

Καλημέρα Δημήτρη μου...

Μου έχει βγει η πίστη από το πρωί να μπαινοβγαίνω στο μπαλκόνι να παρακολουθώ και να δροσίζω (η αλήθεια είναι ότι καίγονται στον ήλιο οι άνθρωποι)το συνεργείο επισκευής....
Αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στο ζόρι το ψυχολογικό να διατηρήσω την ψυχραιμία μου αλλά και την υπομονή μου ,να μην αρχίζω να βρίζω χειρότερα απ’ όλους τους ¨συγγραφείς¨των αναρτήσεων στην σελίδα σου ,της οποίας την ανάγνωση ανακεφαλαίωσα από την Τρίτη μέχρι και αυτή την στιγμή....
Καταλαβαίνεις τι δουλειά έχω ρίξει και πόση αγανάκτηση μ’ έχει πνίξει με όλα αυτά τα εξωφρενικά, τα εγκληματικά, τα αντεθνικά ,τα κατάπτυστα ,τα προδοτικά που διαβάζω πάλι...

Εν τω μεταξύ έχω κωλύσει και σε μιαν φράση των τροϊκανών που έπεσε στην αντίληψή μου, τις προάλλες:
«Η αξιοπιστία κρίνεται στις λεπτομέρειες»και η λεπτομέρεια ότι υστερούσαν οι καταδικασθέντες σε διαθεσιμότητα Έλληνες εργαζόμενοι κατά 80 άτομα ,στάθηκε η αιτία να τρενάρουν την καταβολή της επόμενης δόσης.
Οι υπάνθρωποι ΑΘΛΙΟΙ του αιώνα, τολμούν να μιλούν για αξιοπιστία.
Αυτοί που θάβουν ζωντανούς τους πολίτες για τα συμφέροντα τοκογλύφων, καταχραστών κι αδίστακτων κακοποιών της ζωής, της ιστορίας, του πολιτισμού ,του μέλλοντος κάθε χώρας που πέφτει στα δίχτυα τους.

Kαι κανείς δεν βγήκε από τους δικούς μας να τους κράξει....

Ό,τι και να πει κανείς, είναι λίγο, μάταιο και ρητορικό .
Ένα μόνο μας μένει να υποστηρίξουμε μέχρι θανάτου.

ΝΑΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΟΥ ΜΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.

Συγχώρα μου την φόρτιση Δημήτρη μου ,αλλά και Συ μούδωσες και
κατάλαβα πάλι.

Καλό Σαββατοκύριακο αγκαλιά….