Ανηφορίζοντας από την παλιά Βίνιανη, την ξακουστή «πρωτεύουσα της Ελεύθερης Ελλάδας» (βλ.εδώ) με κατεύθυνση το πανέμορφο ορεινό χωριουδάκι της Χρύσως, νιώθεις να σε διαπερνά μια αίσθηση ξεχωριστή!
Από τις αρχές του Φθινοπώρου του ’43 έχει αρχίσει η συστηματική προσπάθεια των Γερμανών και των γερμανοτσολιάδων του Ράλλη να ελέγξουν τις συνοικίες της Αθήνας, να φρενάρουν και να εξοντώσουν τις δυνάμεις του ΕΑΜ που αρχίζει να γιγαντώνεται και να οργανώνει την αντίσταση του λαού της πρωτεύουσας.
Ο μάχιμος καλλιτέχνης του Αντάρτικου, που με το όπλο στο ένα χέρι και τη φωτογραφική μηχανή στο άλλο, έγραψε ιστορία, ο Σπύρος Μελετζής, έφυγε σαν σήμερα από τη ζωή. Ο πρωτομάστορας και ποιητής της τέχνης της φωτογραφίας, ο φωτογράφος της Εθνικής Αντίστασης, έδωσε το προσωπικό στίγμα του φακού του.
Δεν είχε γίνει ποτέ πριν και δεν έχει γίνει άλλη φορά, από τότε ίσα με τις μέρες μας, τόσο μεγάλη αγωνιστική συγκέντρωση και πορεία του λαού της Κέρκυρας. Το ημερολόγιο έγραφε 12 Νοεμβρίου 1944. Σαν σήμερα, δηλαδή, πριν από 81 χρόνια.
Το μεγάλο ΟΧΙ του Λαού μας απέναντι στο Φασισμό του εγκληματία Μουσολίνι και εν συνεχεία του ομόσταβλου Χίτλερ, διαδέχθηκε η λαμπρή εποποιία της Εαμοελασίτικης Αντίστασης.
Δομνίστα…7 Ιούνη 1942: Η επίσημη κήρυξη του ένοπλου αγώνα από τον Άρη!
Η Δομνίστα είναι ένα μικρό όμορφο χωριό της νοτιοανατολικής Ευρυτανίας που απέχει 35 χλμ από το Καρπενήσι και βρίσκεται φωλιασμένο σε υψόμετρο 1000 μέτρων μέσα στα πυκνά ελατοδάση της ραχοκοκαλιάς της νότιας Πίνδου.
Μετά την ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ) το Σεπτέμβριο του 1941, ο Θανάσης Κλάρας (Άρης Βελουχιώτης) στέλεχος του ΚΚΕ και υπέρμαχος του αντάρτικου αποσπά την έγκριση της ηγεσίας του
Στο σημείο που αρχίζει το δάσος του Σέϊχ Σου, στη συνοικία του Αγίου Παύλου Θεσσαλονίκης, κοντά στην οδό Ηπείρου και δίπλα σχεδόν σε κατοικημένη περιοχή, διατηρείται ακόμη ένα εγκαταλειμμένο εδώ και πολλά χρόνια νεκροταφείο.
«Συνεχίζουμε στον δρόμο τους, κάτω από την ίδια σημαία, με τη σιγουριά ότι οι λαοί θα πουν την τελευταία λέξη!». Με αυτήν την υπόσχεση και αυτή την πεποίθηση, μέλη και φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ τίμησαν το πρωί του
Το 1944 βρίσκει τις εργατικές φτωχογειτονιές της Αθήνας σε αγωνιστικό αναβρασμό. Η αντιστασιακή δράση του λαού της πρωτεύουσας δυναμώνει συνεχώς. Δίπλα στις κινητοποιήσεις και τους απεργιακούς αγώνες για την
Περπατώντας στα σιωπηλά σοκάκια της Παλιάς Βίνιανης, ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση δίπλα σε χορταριασμένες αυλές και μισογκρεμισμένους πέτρινους τοίχους, θαρρείς πως ο χρόνος σταμάτησε!
Το 1944 βρίσκει την Αντιστασιακή δράση του λαού της Αθήνας και του Πειραιά σε άνοδο, οι κάτοικοι των συνοικιών οργανώνονται μαζικά στο ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ. Οι Γερμανοί κατακτητές και η δωσίλογη
«Αγαπούσε τη ζωή, για τούτο πάσχισε να τη φτιάξει!»
του Ανδρέα Δενεζάκη
Συμπληρώνονται φέτος 71 χρόνια από κείνο το χάραμα της Δευτέρας, στις 5 Μάρτη του 1951, το μισαλλόδοξο κράτος των νικητών του εμφύλιου έστησε εκτελεστικό απόσπασμα, στο δάσος του Σέιχ Σου, και τουφέκισε τον νεαρό Νίκο Νικηφορίδη,
Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας (12 Φλεβάρη 1945) εντείνεται και κλιμακώνεται ο ιδιότυπος και μονόπλευρος εμφύλιος πόλεμος που εξαπέλυσαν οι κυβερνητικές δυνάμεις με την καθοδήγηση των Αγγλων και
Η Συμφωνία της Βάρκιζας στην οποία κατέληξαν στις 3 τα ξημερώματα της Δευτέρας 12 Φλεβάρη 1945 οι εκπρόσωποι του ΕΑΜ και της Κυβέρνησης Πλαστήρα, με την παρουσία των Αγγλων, και υπογράφτηκε το απόγευμα