Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Διεκδικώντας - ακόμα - το άλλο "μισό του ουρανού"...

8 Μαρτίου: Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας
Διεκδικώντας - ακόμα - το άλλο "μισό του ουρανού"...
της κυρίας Δήμητρας Φουφρή
Η ισότητα μεταξύ αντρών και γυναικών αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα σε κάθε δημοκρατία και ως τέτοιο μας αφορά όλους. Αντικρίσαμε το ξημέρωμα της νέας χιλιετίας κι όμως, το μισό του πληθυσμού της γης, οι γυναίκες, δεν έχει ακόμα καταφέρει να κατακτήσει το "μισό του ουρανού" που δικαιούται.
Oι γυναίκες της χώρας μας, για πολλούς αιώνες καταπιεσμένες, δέχονταν παθητικά τις διακρίσεις που γίνονταν σε βάρος τους και το ρόλο που τους δόθηκε μέσα στις παραδοσιακά πατριαρχικές κοινωνίες, ζώντας στη σκιά των ανδρών απληροφόρητες, αγράμματες, μακριά από τη δημόσια και οικονομική ζωή του τόπου, παρόλο που συνέβαλλαν αποφασιστικά τόσο στους απελευθερωτικούς αγώνες, όσο και στην ανάπτυξη της χώρας.
Το 1930 οι Ελληνίδες αποκτούν το δικαίωμα του "εκλέγειν" στις Δημοτικές εκλογές, μετά τη συμπλήρωση του τριακοστού έτους της ηλικίας τους, όμως το 1936 η δικτατορία του Μεταξά ανακόπτει την εξέλιξη του Γυναικείου Κινήματος. Μόλις το 1950 και ύστερα από διεθνή επίδραση, οι γυναίκες αποκτούν το δικαίωμα του "εκλέγεσθαι" στις Δημοτικές εκλογές και το 1952 στις Βουλευτικές. Μετά την επικύρωση του χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και της Διεθνούς Σύμβασης της Νέας Υόρκης "Περί πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών" καταργήθηκαν και στην Ελλάδα κραυγαλέες θεσμοθετημένες διακρίσεις σε βάρος των γυναικών και άνοιξε ο δρόμος για τη συμμετοχή τους στη δημόσια ζωή του τόπου.
Μετά τη Μεταπολίτευση το Γυναικείο Κίνημα μπαίνει σε νέα φάση και εμφανίζεται ιδιαίτερα δυναμικό διεκδικώντας τις ίσες ευκαιρίες που δικαιούται, ενώ συνδέεται με τις γενικότερες κοινωνικο-οικονομικές διεκδικήσεις και αποκτά πολιτικό χαρακτήρα.
Σήμερα το Γυναικείο Κίνημα, έχοντας πετύχει πολλά τόσο σε θεσμικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, διεκδικεί την πλήρη ένταξη της γυναίκας με ισότητα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων σε όλους τους τομείς της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής.
Η 8η Μάρτη σε όλο τον κόσμο είναι μέρα μνήμης των αγώνων των γυναικών, μέρα αποτίμησης των κατακτήσεων και αφετηρία νέων στόχων για την ουσιαστική κατοχύρωση της Ισότητας των φύλων.
Στις 8 Μάρτη:
� Το 1857 οι υφάντριες της Νέας Υόρκης διαδήλωσαν: για μείωση των ωρών εργασίας από 16 σε 12, για ίσα μεροκάματα με τους άνδρες και για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και ζωής.
� Το 1910 στην Κοπεγχάγη η Δεύτερη Διεθνής Διάσκεψη Σοσιαλιστριών καθιερώνει την ετήσια Ημέρα της Γυναίκας.
� Το 1977 ο O.Η.Ε. στη Γενική του Συνέλευση καθιέρωσε την Ημέρας της Γυναίκας, ως Ημέρα για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.

6 σχόλια:

Ρίκη Ματαλλιωτάκη είπε...

Ασε ρε Ζει, αλλιως ξεκίνησε κι αλλιως κατέληξε το κινημα
Να βγαινει η καθε καρακατιναρα και να ψαχνει για γκομενο νομιζοντας οτι ετσι ταχα και καλα ειναι ελευθερη

φουρτουνιασμένη ψυχή είπε...

Εγώ πάντως το άλλο μισό του ουρανού δεν το βρήκα.

zeidoron είπε...

Ρίκη μου το άρθρο δεν μιλάει πουθενά για το φεμινισμό,για τους αγώνες των γυναικών για δουλειά και πολιτικά δικαιώματα γράφει!
Ξέρεις πολύ καλά πως σε κάποιες άλλες κοινωνίες οι γυναίκες υποφέρουν ακόμα και σήμερα.
Καλό ξημέρωμα!

zeidoron είπε...

Γι' αυτό κι ο τίτλος του άρθρου είναι:Διεκδικώντας - ακόμα - το άλλο "μισό του ουρανού"...
Αγαπητή μου Φουρτουνιασμένη ψυχή βλέπεις λέει ακόμα,συνεπώς υπάρχει ελπίδα μην απογοητεύεσαι.
Να είσαι καλά,καλό ξημέρωμα!

Βάσσια είπε...

Kαταφέραμε πολλά όσον αφορά στην ανισότητα στο πέρασμα των ετών.

Τίποτα απ' όλα αυτά δεν κερδήθηκε εύκολα, και υπήρξαν και απώλειες.

Αν με ρωτούσαν αν θα άλλαζα κάτι θα έλεγα ΟΧΙ. Γιατί τα "αγαθά" κόποις κτώνται - έτσι έχουν κι αξία.

:-)

zeidoron είπε...

Κι οι απώλειες μέρος του αγώνα είναι.
Η ανισότητα Βάσσσια μου έπαψε να είναι μεταξύ ανδρών - γυναικών και μεταφέρθηκε σ' όλη την κοινωνία με τα καμώματα των αρχόντων μας.
Να είσαι καλά,καλό βράδυ!