Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010

Προς Θεσσαλονικείς


Τοποθέτηση κομποστοποιητή στον υπαίθριο χώρο της Παιδαγωγικής Σχολής  στο ΑΠΘ      


Αγαπητές φίλες
         και
Αγαπητοί φίλοι
                                                                       
Σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Παιδαγωγικής Σχολής και στο πλαίσιο της Περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης των φοιτητών και φοιτητριών θα τοποθετηθεί κάδος κομποστοποίησης στον υπαίθριο χώρο του Πύργου.
Η τοποθέτηση και ενημέρωση για τον τρόπο λειτουργίας του κομποστοποιητή, τη σημασία της κομποστοποίησης στη διαχείριση απορριμμάτων αλλά και τη χρήση του κομποστ (οργανικό λίπασμα) θα γίνει σε συνεργασία με την υπηρεσία κήπων του ΑΠΘ την Τρίτη 23/02/010 στις 13:30 στο χώρο της κεντρικής εισόδου του Πύργου.
Καλούμε όσους και όσες ενδιαφέρονται να ενημερωθούν να παρακολουθήσουν την παρουσίαση. 

        
Με εκτίμηση

Η Κοσμητόρισσα της Παιδαγωγικής Σχολής


             

Δήμητρα Κογκίδου  


Σημείωση:Επειδή ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει τι εστί κομποστοποιήση παραπέμπουμε σ' ένα πολύ κατατοπιστικό άρθρο.Είναι πολύ ενδιαφέρον κι αξίζει να το διαβάσετε.

Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010

Ηγέτες για κλάματα προκαλούν τον οίκτο μας

Πολιτική είναι η τέχνη του οίκτου

Το Rocky είναι η καφετέρια των εφηβικών μου χρόνων. Στη δεκαετία του 80, είχε την λάμψη που είχε και η ομώνυμη ταινία. Και τα νεανικά όνειρα. Λίγο ο έρωτας, λίγο οι υποσχέσεις του, εκείνοι οι δίσκοι βινυλίου που διαβεβαίωναν πως υπάρχει ζωή και εκτός του χωριού, τα πρώτα ποτήρια βαρύ οινόπνευμα, τα καλοκαίρια με ένα μακό μπλουζάκι μόνο και οι χειμώνες με τα βιβλία των μαθηματικών. Είναι δύσκολο να ζεις σε χωριό. Είναι πιο δύσκολο να πεις «θα φύγω απ το χωριό» και να εννοείς θα  βρω το δρόμο για να φύγω, όχι να δραπετεύσω. Προχθές, μετά από τριάντα χρόνια, πήγα στο  Rocky.  Άλλος εγώ, άλλοι και οι άλλοι.
Η τηλεόραση, -όχι  η ίδια, μεγάλη πλάσμα πια- έπαιζε ακόμη ποδόσφαιρο, τα ποτήρια γέμιζαν και άδειαζαν κάνοντας έναν ακόμη κύκλο από τους πολλούς που υπάρχουν στα χωριά και οι άνθρωποι κομμάτι αυτών των κύκλων, συνέχιζαν να αγνοούν αν τους δημιουργούν ή απλώς κλείνονται μέσα τους. Είναι δύσκολο να ζεις σε χωριό.
Τριάντα χρόνια μετά, στο Rocky, -στο κάθε Rocky φαντάζομαι-, μπορείς να βρεις όλες τις κατηγορίες ανθρώπων. Και την ιστορία τους. Αυτόν που πάλεψε και τα κατάφερε, αυτόν που δεν πάλεψε αλλά τα κατάφερε, αυτόν που έφαγε την πατρική περιουσία, εκείνον που έμαθε να ζει με τις επιδοτήσεις και την δουλειά των Αλβανών που βρίζει, τον κτηνοτρόφο που του είναι αδιάφορο το τάδε άρωμα και τον άλλο που νομίζει πως αυτό του λείπει. Μπορείς να βρεις την αυθεντικότητα της ελληνικής επαρχίας και την μπασταρδεμένη εκτρωματική της εκδοχή που καβαλάει τζιπ και καπνίζει πούρα. Έτσι είναι το Rocky. Έτσι είναι η Ελλάδα.
Για πρώτη φορά όμως στο Rocky, υπήρχε μια ανησυχία. Όλοι ήταν αντιμέτωποι με έναν συγκεκριμένο και όχι αόριστο φόβο. Πως το τέλος, ένα κάποιο τέλος έρχεται. Τέλος σε αυτό που είχαμε μάθει να έχουμε ως ζωή. Τα ποτά στο Rocky έχουν λιγοστέψει. Και οι μεγάλες κουβέντες ακόμη περισσότερο. Τίποτα δεν είναι όπως παλιά κι ας παίζει ακόμη η τηλεόραση ποδόσφαιρο. Το χειρότερο είναι πως κανένας δεν μπορεί να προσδιορίσει τη θέση του στο αλλαγμένο τοπίο. Απλώς φοβάται. Το Rocky είναι η Ελλάδα, σκεφτόμουν ενώ επέστρεφα στην Αθήνα. Όλοι είναι φοβισμένοι μπροστά στη νέα κατάσταση και ελάχιστοι ελπίζουν.
Φοβάμαι όπως όλοι. Την  κατάσταση στην οποία φτάσαμε. Και δεν εννοώ την οικονομική κατάσταση. Εννοώ πως είμαστε τόσο «φτωχοί» όλα αυτά τα χρόνια, που βάλαμε να διαχειριστούν τις τύχες μας δύο πολιτικοί, δύο πρωθυπουργοί, που ενώ η Ελλάδα βουλιάζει, ενώ οι θαμώνες του Rocky ακόμη ανησυχούν, οι ίδιοι δεν έχουν ανοίξει το στόμα τους να πουν μια κουβέντα. Θαμμένοι κάτω από το φορτίο της προσωπικής τους απογοήτευσης, της ευθύνης ή της ανικανότητας; Δεν με ενδιαφέρει. Σημασία έχει πως δεν θα βρείτε πουθενά μια δήλωση του Κώστα Σημίτη ή του Κώστα Καραμανλή. Την ώρα που η χώρα καίγεται, δεν θα βρείτε μια κουβέντα ή μια πράξη ευθύνης των δύο πολιτικών που υπήρξαν ηγέτες της.
Ο Κώστας Σημίτης, αφού διαβεβαίωσε πως ζούμε μέρες  εκσυγχρονισμού και μεγάλων έργων, εξαφανίστηκε μόλις ήρθε ο λογαριασμός  και εξαργύρωσε αρνητικά την πολλαπλή πολιτική του ήττα. Να κρατήσει δηλαδή την εξουσία ή να εξαφανίσει έστω τον Γιώργο Παπανδρέου. Η οραματική του πολιτική ρήμαξε ταυτόχρονα με τα ολυμπιακά έργα που συμβόλιζαν μια άλλη Ελλάδα. Αφήνοντας οσμή και αναμνήσεις από έντεχνη διαπλοκή και διακομματικά σκάνδαλα.
Ο Κώστας Καραμανλής αφού θεώρησε πως η ανάδειξή του στην εξουσία μέσα από την συγκυριακή πολιτική του «δεν κάνω τίποτα» είναι η χρυσή συνταγή επιτυχίας, κατάφερε να ταυτιστεί όχι με την συνταγή αλλά με το «τίποτα». Κυβέρνησε με μια παρέα κουλτούρας μαγαζιών εθνικής οδού, κουμπάρους και θρησκόληπτους. Ανέθεσε την πραγματική εξουσία σε έναν αγράμματο απόφοιτο Γυμνασίου που τον έριξε τελικά στον λάκκο που άνοιξε η συνεχής υπόγεια δραστηριότητά του και οι συνωμοσίες του. Μέθυσε με την τεχνητή δημοσκοπική του εικόνα ξεχνώντας πως δεν ήταν η αληθινή. Έζησε σε εικονική πραγματικότητα σαν να έπαιζε playstation και θέλησε να δημιουργήσει μια τέτοια πραγματικότητα για τη χώρα. Με ψεύτικα οικονομικά στοιχεία. Στη συνέχεια εγκατέλειψε το ίδιο του το κόμμα την ώρα της καταστροφής για να επιστρέψει στο προφίλ του πλακατζή και γλεντζέ.
Αυτοί οι δύο άνθρωποι υπήρξαν ηγέτες της χώρας και  οπαδοί της σιωπής την ώρα που  η χώρα βουλιάζει. Την ώρα που  ο θαμώνας του Rocky αισθάνεται την ανάγκη να πει την άποψή του και να εκστομίσει αυτοκριτικά «πρέπει να δούμε τα πράγματα αλλιώς» . Και οι δύο υπήρξαν πρωθυπουργοί και μεις τους χειροκροτήσαμε ή έστω τους σεβαστήκαμε ως ηγέτες. Για αυτό σας λέω. Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού όπως συνηθίζουν να λένε. Είναι η τέχνη του οίκτου. Να κάνεις δηλαδή τους άλλους να σε λυπούνται ενώ φταις.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΩ

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ "ΑΡΓΩ"
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΣΑΤΙΡΙΚΗ - ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ - ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ




Τα ΚΥΡιακάτικα

Διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό ...
Κάντε κλικ κι απολαύστε τον ΚΥΡ

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010

Τα πρωτοσέλιδα της Κυριακής

Από το enimerwsi.gr

Το χρονογράφημα του Σαββάτου

Γάμοι,διαζύγια και τα ρέστα παγωτό
της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ


ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ καιρό, σύμπαν το έθνος ασχολείται- με ομολογουμένως φθίνουσα πρόοδο- με τα διαζύγια παρουσιαστών και παρουσιαστριών. Με πάθος εντρυφεί στα προσωπικά τους, στα περιουσιακά τους, στα παιδιά, γατιά σκυλιά τους, στα τρίτα, τέταρτα και πέμπτα πρόσωπα που- ενδεχομένως- καραδοκούν στις παρυφές της δημοσιότητας για να σκάσουν μύτη όταν ο κουρνιαχτός θα έχει κατακαθήσει. Ποιος χώρισε ποιον, ποιος έφαγε με ποιον, ποιος έβαλε κοριούς σε ποιον, ποιος απάντησε σε ποιον... 

Πολλά γράφτηκαν, πολλά ειπώθηκαν, πολλά σχολιάστηκαν... Πολλοί μίλησαν για κλειδαρότρυπες...

Λοιπόοοοον... Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Πρώτα απ΄ όλα, κλειδαρότρυπες υπάρχουν. Αλλά το κλειδί το έχει πάντα ο νοικοκύρης. Μέσα από το σπίτι του κλειδώνει, μέσα από το σπίτι του ξεκλειδώνει. Αυτός κάνει κουμάντο ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει. Αυτός αποφασίζει, αυτός ορίζει, αυτός θέτει τα όρια! Όταν μας χτυπάνε το θυροτηλέφωνο, ΠΡΩΤΑ ποιος είναι και ΜΕΤΑ ανοίγουμε. Δεν βάζουμε σημείωμα στην εξώπορτά μας «το κλειδί είναι κάτω απ΄ το χαλάκι, μπάτε σκύλοι, αλέστε!». Γιατί τότε θα πλακώσει όλος ο ντουνιάς. Και μετά που θα θέλεις να τον διώξεις, δεν θα μπορείς, γιατί θα έχει κατσικωθεί στη ζωή σου, με τις δικές σου ευλογίες. Και μέσα στο ίδιο σου το σπίτι τα όρια θα τα βάλουν οι άλλοι, όχι εσύ! Επιλογή σου! Ευθύνη σου! Λούσου το τώρα που ο μουσαφίρης σού κάνει αρμένικη βίζιτα και δεν μπορείς να τον ξεφορτωθείς!

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ προσάπτουμε πολλά στον δημοσιογραφικό κόσμο, αλλά η ουσία είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία: όταν ένας «επώνυμος» θέτει αυστηρά τα όρια, ο δημοσιογράφος σπάνια τα ξεπερνά. Σέβεται τη διαχωριστική γραμμή και δεν προχωράει παρακάτω. Στον χώρο μας υπήρξαν άπειρες περιπτώσεις διασημοτήτων που η προσωπική τους ζωή ήταν κοινό μυστικό μεν, απολύτως σεβαστό δε! Ποιος δεν θυμάται το πολύχρονο ειδύλλιο, τη βαθιά αγάπη μεγάλης πρωταγωνίστριας με έναν από τους πιο σημαντικούς διανοουμένους του τόπου μας. ΠΟΤΕ δεν βγήκε τίποτα προς τα έξω. Γιατί οι νοικοκυραίοι είχαν εκείνοι το κλειδί. Και δεν επέτρεψαν ποτέ σε κανέναν να βγάλει αντικλείδι! (Σύντομη παρέθενση επί προσωπικού: επανειλημμένα, όλα αυτά τα χρόνια, μου ζητήθηκε να φωτογραφηθώ με τον γιο μου. Την τελευταία φορά, μάλιστα, θυμάμαι ότι το ποσόν ήταν τόσο δελεαστικό που μου κόπηκε η ανάσα. Δεν το έκανα ποτέ! Και δεν το έκανα ποτέ γιατί ο Παύλος είναι το παιδί μου! Δεν είναι τρόπαιο να το περιφέρω στην αρένα της σαρκοβόρας δημοσιότητας. Κλείνει η παρένθεση.)

Απ΄ την άλλη μεριά, σε όλες αυτές τις περιπτώσεις έχουμε δύο κατηγορίες «σχολιαστών»:

ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ σχολιάζουν το γεγονός. Και αυτούς που σχολιάζουν όσους σχολιάζουν το γεγονός. Η πρώτη κατηγορία, καλώς ή κακώς, έχει μια εντιμότητα: ασχολείται με το σούσι γνωστού ζεύγους. Γι΄ αυτό πληρώνεται, αυτό πράττει. Ξεκάθαρα πράγματα! Οι άλλοι όμως; Που βγαίνουν στα πάνελ με το κοστούμι της σοβαροφάνειας; Για να μας πουν ότι έπρεπε να μας απασχολεί το οικονομικό αδιέξοδο, η κοινωνική αδικία; Ουαί υμίν, υποκριταί και Φαρισαίοι! Λες κι ο κόσμος όλα αυτά δεν τα ξέρει. Λες και δεν τα νιώθει στο πετσί του. Αυτοί που παριστάνουν τους τιμητές των πάντων βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι είναι οι χειρότεροι κουτσομπόληδες απ΄ όλους! Οι κοινωνιολόγοι της δεκάρας, οι λόγιοι της μαύρης συμφοράς! Που δεν γνωρίζουν πέντε στοιχειώδεις κανόνες ψυχολογίας: ο κόσμος έχει ανάγκη να αποδράσει από τα προβλήματά του, να ξορκίσει τα αδιέξοδά του. Στην Αμερική, στο μεγάλο κραχ του 1929 και τα μαύρα χρόνια που ακολούθησαν, οι άνεργοι συνέρρεαν στις μαυρόασπρες οθόνες για να «δραπετεύσουν» στις μουσικοχορευτικές φιγούρες του Φρεντ Αστέρ και της Τζίντζερ Ρότζερς. Στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, το κοινό επούλωνε τις πληγές του με τη λάμψη και την τσαχπινιά της Αλίκης. Στα αγγλικά αυτό το ας το πούμε- «σύνδρομο» λέγεται «escapism»: τάση για φυγή, τάση για απόδραση!

«Μια στάση εδώ» που λέει κι ο μέγας Μητροπάνος. Μια στάση στο ασήμαντο, στο αναλώσιμο... Και μετά η ζωή τραβάει την ανηφόρα... Κι αυτό οι λαοί πάντα το ήξεραν... Κι αυτό οι λαοί πάντα το ξέρουν... 

"ΣΤΩΝ ΜΕΛΤΕΜΙΩΝ ΤΙΣ ΡΑΧΕΣ",το νέο βιβλίο της Ρίκης Ματαλλιωτάκη


ΣΤΩΝ ΜΕΛΤΕΜΙΩΝ ΤΙΣ ΡΑΧΕΣ
Ο Φλεβάρης φαίνεται πως είναι ο μήνας των βιβλίων!
Ερχεται σε λίγες μέρες το όγδοο βιβλίο της Ρίκης Ματαλλιωτάκη από τις εκδόσεις Δωρικός με τον ποιητικό τίτλο ΣΤΩΝ ΜΕΛΤΕΜΙΩΝ ΤΙΣ ΡΑΧΕΣ.
Ευχόμαστε στην καλή μας φίλη να είναι καλοτάξιδο!
Η αγωνία ενός άνδρα που δεν είναι "εκατό τοις εκατό άνδρας",ο Γολγοθάς,που φορτωμένος το σταυρό της διαφορετικότητας διανύει καθημερινά μέσα από τα δυο πολικά αντίθετα της υπόστασής του,η απεγνωσμένη προσπάθεια της λύτρωσης και ο εξτρίμ έρωτας μιας αλλιώτικης σχέσης,θα μας κόψουν την ανάσα στο νέο βιβλίο της Ρίκης Ματαλλιωτάκη!
Στόχος της συγγραφέως,που γεννήθηκε και ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης είναι ν' αποδείξει πως οι άνθρωποι δίπλα μας υπάρχουν μόνο σαν ψυχή κι όχι σαν φύλο.
Εν αναμονή λοιπόν του μυθιστορήματος για να διαπιστώσουμε ιδίοις όμασι την προσπάθεια του ήρωα  δια χειρός και πνεύματος Ρίκης.
Η Ρίκη είναι δημοσιογράφος αλλά και blogger!
To blog της ονομάζεται Λογο-τεχνία,εξαιρετική τεχνίτης του λόγου η ίδια,ευαίσθητη,ρομαντική αλλά και με τσαγανό δεν διστάζει να πει τα πράγματα με τ' όνομά τους.
Συνιστούμε ανεπιφύλακτα το νέο της βιβλίο σ' όλους τους φίλους.

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010

Η σύζυγος του υπ.οικονομικών:«δύσκολα τα φέρνουμε βόλτα»

H ολλανδή σύζυγος του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου: 
«Είναι να τρελαίνεσαι με την Εφορία»

Η ολλανδή σύζυγος του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου κυρία Ζασλίν Βίνκε δηλώνει ότι στη χώρα μας η φοροδιαφυγή είναι «εθνικό σπορ»

«O σύζυγός μου πρέπει να μετακινήσει ένα πολύ δυσκίνητο τέρας. Ως Ολλανδή εκπλήσσομαι με την ελληνική οικονομία» δήλωσε στην ολλανδική οικονομική εφημερίδα «Ηet Financieele Dagblad» η κυρία Ζασλίν Βίνκε (φωτογραφία) σύζυγος του έλληνα υπουργού Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου.
Μιλώντας στηνολλανδή δημοσιογράφο κυρία Εστερ βαν ντερΓκεστ η σύζυγος του υπουργού, η οποία δραστηριοποιείται στον χώρο των επιχειρήσεων μέσω Διαδικτύου, δηλώνει απογοητευμένη από την κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική οικονομία.

Το άρθρο της ολλανδικής εφημερίδας τιτλοφορείται: «Ακόμη και στο σπίτι έχουμε να διαχειριστούμε ένα παζλ». Στη γλώσσα μας θα μπορούσε να το αποδώσει κανείς με τη ρήση «δύσκολα τα φέρνουμε βόλτα».

«Η φοροδιαφυγή είναι ένα εθνικό άθλημα (σ.σ.:των Ελλήνων).Το σύστημα είναι απελπιστικά πολύπλοκο. Αν ο τεχνικός του υπολογιστή μού δώσει απόδειξη αξίας 20 ευρώ,τότε εγώ πρέπει να περιμένω στην ουρά στην Εφορία για να πάρω 4 ευρώ. Είναι να τρελαίνεσαι» τονίζει, αν και, όπως ισχυρίζεται η ίδια, φροντίζει να δίνει το καλό παράδειγμα ζητώντας πάντα αποδείξεις, τις οποίες φυλάει στο σπίτι τους μέσα σε ένα κουτί.

«Στην Ολλανδία κάνουμε τα πάντα όπως πρέπει. Εδώ όμως (σ.σ.:στην Ελλάδα) ο κόσμος απεχθάνεται τη γραφειοκρατία» λέει χαρακτηριστικά η κυρία Βίνκε καταλήγοντας: «Με δύο παιδιά σε ένα ακριβό ιδιωτικό σχολείο και ακαθόριστες ετήσιες αποδοχές που δεν είναι ούτε τα μισά από ό,τι παίρνει ένας ολλανδός υπουργός είναι μερικές φορές δύσκολο να τα οργανώσεις όλα. Ο σύζυγός μου πληρώνεται λιγότερο από έναν έλληνα βουλευτή. Και οι αυξήσεις φόρου θα πιάσουν και εμάς. Αλλά τι μπορούμε να κάνουμε; Απεργία;». 
Πηγή:Το Βήμα

Ζείδωρον:Ρε παιδιά εμείς έτσι κι αλλιώς έχουμε μάθει με τα λίγα και δεν μας κακοφαίνεται.
Ας ζητήσουμε από την κυβέρνηση να μας κόψει περισσότερα και ν' αυξήσει το μισθό του κυρίου Παπακωνσταντίνου!Ο άνθρωπος ήρθε να μας σώσει αλλά έχει γυναίκα και παιδιά κι ακριβά σχολεία.Εμείς άντε να 'χουμε κάνα σκυλί κι όσο για την παιδεία την έχουμε δωρεάν!
Βρεγμένη σανίδα που χρειάζεται!
Πόσο μυαλό χρειάζεται μωρέ για να μην προκαλείτε τον κοσμάκη;

Νέο Reality!!! "ΟΛΟΙ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝΕ"

Από χτες παίζεται καινούργιο Reality τόσο στο διαδίκτυο όσο και στην TV!
O πρώην ισχυρός άνδρας της Siemens Μ. Χριστοφοράκος μιλάει για όλους και για όλα αλλά,αποκαλύπτει μόνο τα ονόματα δυο ανθρώπων που δεν βρίσκονται πια στη ζωή.
Τα έπαιρναν για λογαριασμό των δυο κομμάτων εξουσίας δυο μακαρίτες!!!
Ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας επί πρωθυπουργίας Σημίτη και ο ταμίας της ΝΔ και διοικητής του ΙΚΑ που έχασε τη ζωή του στα σκαλιά πολυκατοικίας στου Ζωγράφου.
Τώρα ποιοι έστησαν αυτούς τους διαλόγους του Χριστοφοράκου με τους Δικηγόρους του και γιατί τους βγάζουν τώρα στη φόρα δεν μας το λέει κανένας.
Πράγματα γνωστά και χιλιοειπωμένα παρουσιάζονται σαν ντουκουμέντα κι αποκλειστικότητες!
Τι καινούργιο εισφέρουν αυτοί οι διάλογοι στην υπόθεση Siemens;
Απολύτως τίποτα!
Ανακατεύουν την τράπουλα κι αποπροσανατολίζουν τον κόσμο από τα σοβαρά προβλήματα της καθημερινότητας.
1,50 ευρό κοντεύει το λίτρο η βενζίνη,1,5 εκατομμύριο σχεδόν οι άνεργοι κι από τους εργαζόμενους κόβουν κάθε μέρα και κάτι,νέα μέτρα έρχονται και η πλάκα είναι ότι περιμένουν ανάκαμψη της οικονομίας.
Πως μωρέ αφού η αγοραστική δύναμη κάθε μέρα αποδυναμώνεται;
Κάποτε λέγανε δώστε στο λαό άρτο και θεάματα!
Απ' ότι φαίνεται θα αρκεστούμε στα κακοστημένα θεάματα(εν προκειμένω μόνο ήχος).
Παρ' όλα αυτά αν έχετε την αγωνία να διαβάσετε τις "αποκαλύψεις" Χριστοφοράκου πατήστε εδώ.

SMS, όπως λέμε Sτείλε Μήνυμα Sωτηρίας!!!



Έρανο για την ενίσχυση των παιδιών με καρκίνο ξεκίνησε από χθες ο Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια, «Φλόγα».
Με ένα απλό γραπτό μήνυμα στο 19059, με χρέωση μόλις 1,19 ευρώ
, μπορείτε κι εσείς να ενισχύσετε το έργο της "Φλόγας".
Η εκστρατεία του σωματείου λήγει στις 24 Φεβρουαρίου.

Αυτό σημαίνει ότι έχουμε 6 μέρες καιρό για να στείλουμε sms...
Όποιος με διαβάζει αυτή την στιγμή σίγουρα έχει 1,2 ευρώ να διαθέσει, ούτε μισός καφές δεν είναι...
Ειδικά όσοι έχουνε στείλει sms για άλλους ...ιερούς σκοπούς, όπως X-Factor, Next Top Model και δεν συμμαζεύεται, ας τεντώσουνε το χέρι τους, ας πιάσουν το κινητό τους κι ας στείλουνε το μήνυμα της ζωής...

Κι εσύ φίλε μου, που χαμογελάς συμφωνώντας μαζί μου και έστειλες sms στην ραδιοφωνική εκπομπή, για να μπεις στην κλήρωση για διήμερο στην Αίγινα, κι εσύ που έστειλες sms για να μπεις στην κλήρωση με έπαθλο cd του Χατζηγιάννη κι εγώ, που σας κάνω τον έξυπνο και σας "την λέω", όλοι, πρέπει να στείλουμε όσα sms αντέχει η τσέπη του καθενός, για τα παιδιά με καρκίνο.


Κι αν είστε ένας από "τους έχοντες και κατέχοντες", και σας παίρνει να κάνετε το κάτι παραπάνω, κάντε κι ένα μεγαλύτερο καλό και πάτε μέχρι την Τράπεζα:

Εθνική Τράπεζα 192/480000-10

ALPHA BANK 112-00-2002-011686

Αγροτική Τράπεζα 017-01/01220138

Τράπεζα Πειραιώς 5015-020-641423

Ασπίς 10-203-0001-140

Eurobank 00260063460100128261

Marfin Egnatia Bank 0278039425


Για τα παιδικά μάτια, που μας κοιτάζουν με ελπίδα, χαμόγελο και προσμονή...
Read more: Go to TOP and Bottom