Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

Φίλε έφυγες νωρίς

Ο Τσίπης
Φίλε έφυγες νωρίς

Είχες τη μορφή καναρινιού
και μια καρδιά μικρού παιδιού.
Τρυφερός,γλυκούλης νεανίας,
πηγή χαράς και ευτυχίας.
----Ο----
Φίλος ένας και μοναδικός,
άγιος σωστός,καλός κ' αγαθός!
Πρόσφερες της αγάπης το φως.
Κοιμήθηκες!ήσουν βιαστικός.
----Ο----
Που να φτερουγάει η ψυχή σου;
Που να τραγουδάει η φωνή σου;
Με συντροφεύεις στα όνειρά μου,
Φίλε θα 'σαι πάντα στην καρδιά μου.
2/1/2006

Ηταν πρωτοχρονιά του 2006 όταν έφυγε ο Τσίπης.
Δεν ήταν απλά ένα καναρίνι.
Δείτε τα βίντεο και θα καταλάβετε.




Ο Τσίπης κοκοράκι



Μπάνιο στο ποτήρι

Ο Τσίπης τρώει ριζονάτο


Προσπαθεί να μιλήσει

11 σχόλια:

ria είπε...

ωραίος ο τσίπης. όσο τον θυμάσαι, τραγουδά για σένα εκεί που είναι...

καλη χρονιά.

Ανώνυμος είπε...

δεν το πιστεύω αυτό που διάβασα!! το αγαπημένο μου παπαγαλακι ήταν ο Τσίπης!! Και νόμιζα οτι μόνο εμείς είχαμε τετοιο όνομα, κι οπως με το καναρινάκι σου, έστι είμασταν κι εμείς με τον Τσιπάκο μας. Εκανε τα πάντα μαζί μας. Να τον θυμάσαι όπου κι αν είναι κι ελπίζω να αποφασίσεις να νεο.... Εμείς μετά τον Τσίπη, πήραμε Τσίπη 2 κι όταν πέταξε μακρυά, επιχειρήσαμε Τσίπη 3, αλλά κανένας δεν ήταν σαν τον Τσίπη...! Φιλιά και μου έδωσες έμπνευση για ανάρτηση... νομίζω πρέπει κι εγώ να γράψω κάτι κάποια στιγμή για τον Τσιπάκο...

Λυγερή Βασιλείου είπε...

Καλή σου μέρα.
Απ΄όλο αυτό, εγώ κρατώ την ευαισθησία του ανθρώπου που η αγάπη του ακόμη και για ένα παπαγαλάκι αντέχει στο χρόνο....

Θα σου μαρτυρήσω και κάτι.

Ένα πρωί του Μάρτη ,μου πέταξε από το κλουβί μέσα σε κλάσμα
δευτερολέπτου κι ακόμη δεν έχω εντοπίσει πως και από ποιό σημείο διαφυγής, το πανέμορφο παπαγαλάκι της Μαρίας μου. Σε χρόνο μηδέν έγινε κουκίδα στον ουρανό και τόχασα από τα μάτια μου. Τόσο ψηλά ανέβηκε.
Αυτό το πέταγμα, φίλε, ξεκλείδωσε έναν χώρο στην ψυχή μου που είχε κλειδώσει από την εφηβία μου, κι άρχισα ξαφνικά να ψιθυρίζω και στη συνέχεια να ξαναγράφω στίχους.
Έτσι ξεκίνησα να γράφω την σελίδα "Της Ψυχής τα Λόγια τα Γαμμένα."(http://lygeri.pblogs.gr)

Aυτά κι αυτά με πείθουν ,ότι κάποιο από μας...δεν θα μεγαλώσουμε ποτέ !!!
Γειά μας.

zeidoron dtsoukas είπε...

Αγαπητή Ρία Καλή Χρονιά επίσης!
Καλώς ήρθες στη γειτονιά μας και σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

zeidoron dtsoukas είπε...

Καλή μου Global θα βγούμε και συγγενείς τελικά!Οπως το λες σαν τον Τσίπη άλλος κανένας.Και μεις αργότερα πήραμε ζευγάρι καναρινιών από τα οποία προέκυψε οικογένεια και ο Τσίπης Β'!Εχουν κι αυτά τη χάρη τους και κυκλοφορούν επίσης ελεύθερα αλλά σαν τον Τσίπη που έφυγε δεν είναι.
Ο δικός σου ο Max είναι τρομερός έτσι;Δεν το περίμενα να βγαίνει και στους δρόμους ελεύθερος,μπράβο.
Το κακό είναι ότι δενόμαστε κι όταν συμβεί να φύγουν οι στιγμές είναι πολύ δύσκολες.Να είσαι καλά και πολλά φιλιά επίσης από την πατρίδα.

zeidoron dtsoukas είπε...

Καλημέρα Λυγερή!
Πιστεύεις ότι είμαστε ακόμα παιδιά;
Καλό είναι αυτό και μακάρι να παραμείνουμε έτσι,το προτιμώ από τα ανθρωπόμορφα θηρία.Τα πουλάκια και γενικότερα τα ζώα άκακα πλάσματα είναι και θα ήταν ευχή Θεού να μπορούσαμε να τα μιμηθούμε.
Αν δεις το αστυνομικό δελτίο του τριημέρου της πρωτοχρονιάς θα φρίξεις από τις δεκάδες ληστείες και δολοφονίες.Αμφιβάλω αν στη ζούγκλα γίνονται τόσες εγκληματικές πράξεις σ' ένα τριήμερο.
Να είσαι καλά,καλή εβδομάδα!

ΜΑΡΟΥΛΑΚΙ είπε...

Οντως αυτό το καναρίνι ήταν περίπτωση!Μόνο στόμα δεν είχε να μιλάει.Εγώ που είχα την τύχη να το γνωρίσω οφείλω να πω οτι δεν ήταν μόνο οι ικανότητες του αλλά και η επιρροή που ασκούσε στο <> του.Ήταν ένας έρωτας μεγάλος.Πολλές γυναίκες θα ζήλευαν.
Να τον θυμάσαι πάντα και να αγαπάς με τόση δύναμη.
Πολλά φιλιά

Greecelands. είπε...

Τα πουλια, γλυκια μου, πρεπει τελικα να ζουν ελευθερα. Πες οτι ο Τσιπης πια ζει ελευθερος και ειναι το ιδιο ζωηρος . Χρονια Πολλα και Καλα ευχομαι!!!!!!!!!!!!!!

zeidoron dtsoukas είπε...

Μαρουλάκι καλησπέρα!Είχες την τύχη να τον γνωρίσεις οπότε δεν χρειάζεται να συμπληρώσω τίποτα.Πραγματικά έρωτας αμοιβαίος και μοναδικός.Δεν ξεχνιέται ο Τσίπης,γι' αυτό τον έκανα και έμβλημα του Ζείδωρον!Να είσαι καλά,πολλά φιλιά επίσης.

zeidoron dtsoukas είπε...

Greeceland καλώς ήρθες!
Δημήτρης είναι το όνομά μου(μη μας παρεξηγήσουν κιόλας),Χρόνια Πολλά και Καλά επίσης!Ο Τσίπης δεν ζούσε σε κλουβί,ήταν πάντα ελεύθερος κι έτσι πιστεύω θα παραμένει όπου κι αν βρίσκεται.

Ευρύνοος είπε...

Ήρθα και είδα!

αυτός είναι ο τρόπος που είναι για μένα βέβαια αποδεκτός..
ούτε κλουβιά, ούτε τίποτα..
κι εκείνος φαινόταν να απολαμβάνει την παρέα σας..

κάπου εκεί ψηλά θα σας κοιτάει και θα τραγουδάει με την ψυχή του..

καλησπέρα φίλε μου :)