Ο Τάκης και το Χαρέμι του - Ποίημα του Αρη Μπιτσώρη (φωτο)

Ο Τάκης στο κατζέλο μπρος ολημερίς σκυμμένος

το βράδυ πάει στο σπίτι του με εισπράξεις φορτωμένος.

Αν δεν τον ξέρεις θα σκεφτείς πως είναι σαν εβραίος

μα αν τον συναναστραφείς, κιμπάρης και ωραίος.

Με χιούμορ, με χαμόγελο, με μάτι όλο σπιρτάδα

που εντοπίζει αμέσως ποια κουνάει την αχλάδα.

Αν σε παρέα, δε, βρεθεί με τρυφερές υπάρξεις

το περιβάλλον γύρω του παθαίνει αναταράξεις.

Στη Μαχαιρά που πήγα χτες μάρτυς ήμουν αυτόπτης

ο Τάκης στα ντουζένια του με νεανίδες ¨πρώτης¨.

Δεν άφησε αχόρευτο τσά’μκο, συρτό, καγκέλι

και ένας κύκλος γύρω του θαυμάστριες του Τσερπέλη.

Στα σάιτ γίνεται χαμός, φωτο και βινεάκια

λάικ και ηλεκτρονικές καρδούλες και χειλάκια.

Και ένας τίτλος μ’ άρεσε: ¨το Αγρίνιο τώρα τρέμει

κάντε στην μπάντα έρχεται ο Τάκης με χαρέμι¨.

Υ.Γ.:

Τον Τάκη τον ματιάσαμε εγώ κι ο φωτογράφος

φαίνεται υπερίσχυσε η ζήλεια κατά βάθος.

Βέβαια ο Τάκης ήτανε απ’ το χορό ένα πτώμα,

ποτίζοντας τον κήπο του ξαπλώθηκε στο χώμα.

Σε μία πέτρα έσπασε τα δύο απ’ τα πλευρά του∙

δε θέλει να μας ξαναδεί εμάς τους δυο μπροστά του.

Μα εγώ του λέω: ¨τυχερός είσαι στην ατυχία

πιο χαμηλά υπάρχουνε λεκάνη και ισχία

μα και το σπουδαιότερο, το φημισμένο τρίο,

σκέφτεσαι να τραυμάτιζε η πέτρα το εργαλείο;¨

Αρης Μπιτσώρης