Γράφει η Ελενα Ακρίτα στα ΝΕΑ
Την επομένη των εκλογών, συνάντησα έξω απ' το περίπτερο μια ηλικιωμένη κυρία σε απόλυτη σύγχυση. Με ασύλληπτη ταχύτητα, είχε αποκωδικοποιήσει το μήνυμα που έστειλαν οι πολίτες στα κόμματα. Και είχε καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Ετσι, λέει, όπως τα 'φερε τούμπα η κάλπη: 1) θα μας δημεύσουν τις καταθέσεις, 2) θα μας βιάσουν τις παρθένες κόρες, 3) θα ξανανοίξουν το Μακρονήσι και - το πιο τραγικό - 4) θα τελειώσουν τα γάλατα στο σουπερμάρκετ!
Τη ρώτησα αν όοοολα αυτά θα τα κάνει ένα κόμμα ολομόναχο, ή θα αναλάβει ένα το καθένα. Δηλαδή, άλλο κόμμα θα μας δημεύσει, άλλο θα μας βιάσει, άλλο θα μας εξορίσει κι άλλο θα μας κόψει το ασβέστιο. Δεν ήξερε, δεν την ένοιαζε, δεν ήταν αυτό το πρόβλημά της. Το πρόβλημά της ήταν να πάει σπίτι της, να ράψει τα ευρώ στη μαξιλαροθήκη, να κλειδώσει μέσα την κόρη της (που τη θεωρεί παρθένα), να ετοιμάσει σακ βουαγιάζ για την εξορία και να βρει αγελάδα να αρμέξει… Ή κάπως έτσι…



.jpg)






