Τα ίχνη ενός ευγενικού ανθρώπου που χάθηκε αθόρυβα πριν από τρεισήμισι μήνες, αφήνοντας πίσω του μόνο αναπάντητα ερωτήματα, αλλά και μια παρέα φίλων που αρνείται να τον ξεχάσει, ερεύνησε το «Φως στο Τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη το βράδυ της Παρασκευής 8 Απριλίου.
Η κάμερα της εκπομπής βρέθηκε στη Μεταμόρφωση εκεί όπου ο 54χρονος Ηλίας Πανταζής πάλευε καθημερινά με το κρύο, την εγκατάλειψη και την αόρατη πλευρά της ζωής και φώτισε ένα βαθιά ανθρώπινο και κοινωνικό δράμα. Έναν άνθρωπο που άφησε πίσω του τη ζωή στο Σίδνεϋ και βρέθηκε άστεγος στους δρόμους της Αθήνας. Παρά τα άσχημα παιχνίδια που του έπαιξε η μοίρα και την απόρριψη που βίωσε με το χειρότερο τρόπο δεν έχασε ποτέ την καλοσύνη και την πίστη του στο Θεό.
Δίπλα του τα τελευταία χρόνια στάθηκαν μόνο λίγοι. Δεκαεννέα άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι που έγιναν η οικογένειά του μέσω μιας ομάδας στο Viber που ονόμασαν «Οι φίλοι του Ηλία». Ήταν εκείνοι που φρόντιζαν για την σίτισή του, τον προστάτευαν, του έδιναν ρούχα και σήμερα οργώνουν νοσοκομεία και δρόμους αναζητώντας έστω ένα ίχνος ζωής.
Σε αυτήν την κοινή ομάδα συνομιλιών ο Ηλίας έστειλε πριν χαθεί στις 21 Ιανουαρίου ένα πικρό μήνυμα, μια κραυγή απόγνωσης για εκείνους που τον έδιωχναν από παντού, ακόμα και από τον οίκο του θεού, στερώντας του και την τελευταία ελπίδα επιβίωσης.
Τι συνέβη όμως τη βροχερή νύκτα που εξαφανίστηκε; Ποιον φοβόταν τελευταία και γιατί; Βρέθηκε σε λάθος τόπο τη λάθος στιγμή;
Από το Σίδνεϋ άστεγος στη Μεταμόρφωση
Η ιστορία του Ηλία Πανταζή μοιάζει με σενάριο κινηματογραφικής ταινίας. Γεννημένος στο Σίδνεϋ, κουβαλούσε πάντα μαζί του την ευγένεια μιας άλλης κουλτούρας. Όμως η μοίρα, του επεφύλασσε απανωτά χτυπήματα. Ο θάνατος της μητέρας του, η απώλεια του αδελφού του σε τροχαίο και ένας χωρισμός που τον λύγισε, τον οδήγησαν στο δρόμο.
Για έξι χρόνια, ένα γιαπί στην οδό Χλόης 34 ήταν το καταφύγιο του. Εκεί, ανάμεσα σε παρατημένα αυτοκίνητα και πρόχειρες κατασκευές, ο Ηλίας προσπαθούσε να κρατήσει την αξιοπρέπειά του. Για την οικογένεια του δεν υπάρχει πιά και το συγγενικό του περιβάλλον –μια ετεροθαλής αδελφή και ένας βιολογικός πατέρας– δείχνουν να μην ενδιαφέρονται ενδιαφέρονται για την τύχη του.
Μπορεί να χρησιμοποιούσε ένα σύρμα αντί για ζώνη στο παντελόνι του, αλλά η καρδιά του παρέμενε «χρυσή» λέει ο φίλος του και ιδιοκτήτης γειτονικού του συνεργείου στην κάμερα του «Τούνελ». Το τελευταίο διάστημα όμως, ο φόβος είχε κυριεύσει την ψυχή του.
«Κάτι φοβόταν, αλλά δεν μας έλεγε τι»
Το μυστήριο της τελευταίας νύχτας…
Ο Ηλίας εθεάθη για τελευταία φορά μετά τις επτά το απόγευμα της Τετάρτης 21 Ιανουαρίου. Πήρε μια ομπρέλα και λίγα χρήματα από έναν φίλο του, για να αγοράσει μια φιάλη υγραερίου για τη σόμπα του. Ήθελε να ζεσταθεί. Όμως, τη φιάλη δεν την αγόρασε ποτέ. Αυτή ήταν η τελευταία φορά που τον είδε κάποιος ζωντανό..
Την επόμενη ημέρα, το σήμα του στο Viber εμφανίστηκε για λίγο, αλλά δεν διάβασε ποτέ τις αγωνιώδεις εκκλήσεις των φίλων του. Από τότε, σιωπή.
Η «πικρία» και το μήνυμα στην ομάδα του Viber
Ο Ηλίας έβρισκε παρηγοριά στην πίστη του. Βοηθούσε καθημερινά στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, καθαρίζοντας και προσφέροντας εργασία. Όμως, μια παρεξήγηση με τους ιερείς στάθηκε η αφορμή για να του κλείσουν την πόρτα. Τα μηνύματα που έστειλε στην ομαδική συνομιλία «Οι φίλοι του Ηλία» στο Viber είναι αποκαλυπτικά της απόγνωσής του.
«Με διώχνουν από παντού, λένε στον κόσμο να μη με βοηθάει», έγραφε με παράπονο.
Η έρευνα του «Τούνελ» για την εξαφάνιση του 54χρονου Ηλία Πανταζή συνεχίστηκε στον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, εκεί όπου συνήθιζε να πηγαίνει σχεδόν καθημερινά, αναζητώντας στήριξη και λίγη ανθρώπινη ζεστασιά.
Ο ιερέας του ναού, ο οποίος γνώριζε τον Ηλία εδώ και χρόνια τον περιέγραψε ως έναν άνθρωπο ταλαιπωρημένο, που προσπαθούσε να επιβιώσει με τη βοήθεια της ενορίας. Σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε μέσω μηνυμάτων ο Ηλίας στους φίλους του, αρνήθηκε σε δημοσιογράφο της εκπομπής ότι υπήρξε ποτέ οποιαδήποτε ένταση μεταξύ τους.
Φίλος του από την ομάδα αυτή μιλάει για έναν άνθρωπο άκακο, βαθιά θρησκευόμενο και ακίνδυνο, που δεν είχε ποτέ κακό λόγο να πει για κανέναν. Ο Ηλίας του είχε πει το πρωί της ημέρας που χάθηκε ότι θα πήγαινε σε κάποιο ξενοδοχείο, όπως συνήθιζε όταν ο καιρός ήταν πολύ δύσκολος.
«Συνήθως πήγαινε είτε στα ξενοδοχεία της περιοχής “Ίβισκος” και “Πλάτων” με χρήματα που κάλυπταν μέλη της ομάδας για να προστατευτεί από το τσουχτερό κρύο και να κάνει ένα ζεστό μπάνιο . Ρωτήσαμε. Δεν πήγε εκεί… Το πιο περίεργο είναι ότι άφησε πίσω ακόμη και το ποδήλατό του, το οποίο είχε πάντα μαζί του».
Ιδιαίτερα συγκινητική υπήρξε η μαρτυρία από το μοναδικό συγγενικό πρόσωπο που φαίνεται να αγωνιά για εκείνον. Όπως λέει, προσπαθούσε διαρκώς να τον πείσει να φύγει από τον δρόμο και να μην ζει σαν άστεγος.
«Του έλεγα “Ηλία άσε τους όλους και έλα να μείνεις σε μένα”. Εκείνος όμως ντρεπόταν… Δεν δεχόταν. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να τον βρούμε. Αν δεν είναι στη ζωή, να του κάνουμε ένα μνημόσυνο. Αν ζει, να σταθούμε δίπλα του…».
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου