- Με ταξίματα δεν βγαίνει πέρα το νέο πρωτάθλημα!
- Η ΕΠΟ & ΓΓΑ οφείλουν να αλλάξουν προτεραιότητες
- Η ΕΠΣΑ πρέπει να παραμένει στα ερασιτεχνικά σωματεία!
ΑΡΘΡΟ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ:
Κώστα Διον. Κορδάτου
Συντ. Καθηγητή-ειδ. ερευνητή
Μέλος Δ.Σ. ΕΠΣ Αιτωλ/νίας
• Στο λεγόμενο “ερασιτεχνικό” ποδόσφαιρο της Ελλάδας, η πραγματικότητα απέχει πολύ από τον τίτλο.
Κι όμως… κάποιοι επιμένουν να το χειραγωγήσουν για σκοπούς, που το οδηγούν εκτός ορίων του…
• Οι παράγοντες των σωματείων «ματώνουν» είναι αυτοί που κρατούν ζωντανές τις ομάδες.
Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στον νομό Αιτωλοακαρνανίας αποτελεί διαχρονικά έναν από τους πιο ζωντανούς και ουσιαστικούς πυλώνες της τοπικής κοινωνίας. Τα ποδοσφαιρικά σωματεία δεν είναι απλώς αγωνιστικοί οργανισμοί• είναι φορείς πολιτισμού, κοινωνικής συνοχής και αθλητικής παιδείας.
Σε κάθε χωριό και σε κάθε πόλη, τα γήπεδα αποτελούν σημεία συνάντησης, δημιουργίας και έκφρασης για τη νεολαία, προσφέροντας διέξοδο, αξίες και προοπτική.
Παρά τη διαχρονική του σημασία, το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο βρίσκεται σήμερα σε μια κρίσιμη καμπή.
Καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην αγάπη των ανθρώπων του και στις ολοένα αυξανόμενες δυσκολίες που απειλούν τη βιωσιμότητά του.
Σε μια εποχή που όλα γκρεμίζονται και κοστολογούνται, οι αφοσιωμένοι παράγοντες του, αυτοί συνεχίζουν να δίνουν χρόνο, ενέργεια και – τις περισσότερες φορές– από το υστέρημά τους. Όχι για το χειροκρότημα, αλλά για να μείνει ζωντανή η ομάδα, η γειτονιά, η ιδέα του ερασιτεχνικού αθλητισμού.
Θεσμικό πλαίσιο
Η λειτουργία των σωματείων διέπεται από ένα περίπλοκο και συχνά αποσπασματικό αυταρχικό θεσμικό πλαίσιο. Οι συνεχείς μεταβολές στη νομοθεσία, η πολυπλοκότητα των διαδικασιών με το ηλεκτρονικό μητρώο, που οδήγησε πολλά σωματεία να κλίσουν με την έντονη γραφειοκρατία δημιουργούν ένα περιβάλλον που δεν ευνοεί την ανάπτυξη, αλλά αντίθετα λειτουργεί αποτρεπτικά για τη συμμετοχή νέων ανθρώπων στη διοίκηση των συλλόγων.
Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο θα μπορούσε να είναι χώρος ανάπτυξης, υγείας και πραγματικής αγάπης για το άθλημα. Αντί γι’ αυτό, σε πολλές περιπτώσεις, λειτουργεί σε μια γκρίζα ζώνη μεταξύ πάθους και παραοικονομίας.
Αποφάσεις που παίρνονται μακριά από τα γήπεδα, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την πραγματικότητα των σωματείων, πιέζουν ασφυκτικά το χώρο και τελευταία με την διείσδυση του τζόγου παντού, οι εξελίξεις ίσως να είναι καταλυτικές σε βάρος των ερασιτεχνικών σωματείων .
Η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία - ΕΠΟ, η UEFA και η Πολιτεία οφείλουν να δουν τι πραγματικά συμβαίνει στη βάση του ποδοσφαίρου και να δοθούν ουσιαστικές και ριζικές λύσεις.
Η UEFA - ΕΠΟ και ΓΓΑ έχουν επιβάλει έναν ιδιότυπο επαγγελματισμό, που οι μοναδικοί που πληρώνουν είναι οι παράγοντες των ερασιτεχνικών σωματείων.
Με το αναγκαστικό ... ηλεκτρονικό γραφειοκρατικό μητρώο, για τη δήθεν οργάνωσης των σωματείων, δηλ. ενός πανοπτικού ελέγχου (όπως στις φυλακές), με δυσβάσταχτο επιπλέον κόστος, διάθεση εργάσιμου χρόνου και γραμματειακής υποστήριξη (?), χωρίς ουσιαστικό όφελος, παρά μόνο να επιβληθεί ένας κεντρικός και αυστηρός ς μνημονιακός έλεγχος, συρρίκνωσης του χώρου.
Μεθοδεύουν και με τον τρόπο αυτό, οι "αξιωματούχοι" των Αθηνών και της Ευρώπης την ύπαρξη τοπικών ιδιωτικών F.C. ανταποδοτικού χαρακτήρα, βασικά προθαλάμους, των ΠΑΕ, όπου οι γονείς θα πληρώνουν τη συμμετοχή των παιδιών τους, σε αυτά τα ειδικά πρωταθλήματα, με τον σχετικό αποπροσανατολισμό από τις αρχές και τα ιδανικά του ερασιτεχνισμού και του εθελοντισμού.
Οικονομικά βάρη - Ποιος πληρώνει το βαρκάρη σ’ αυτό το ταξίδι;
Η οικονομική πραγματικότητα είναι αμείλικτη.Τα σωματεία καλούνται να ανταποκριθούν σε αυξημένα κόστη, όπως μετακινήσεις, διαιτησίες, ιατρικές καλύψεις, εξοπλισμός και λειτουργικά έξοδα, χωρίς να διαθέτουν σταθερές πηγές χρηματοδότησης.
Η επιβίωση στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην προσωπική συνεισφορά των παραγόντων και στη στήριξη της τοπικής κοινωνίας.
Στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο της Ελλάδας, πίσω από κάθε ομάδα, κάθε προπόνηση, κάθε Κυριακή στο γήπεδο, υπάρχουν άνθρωποι που δεν φαίνονται στα αποτελέσματα.
Αυτοί που παλεύουν καθημερινά με δυσκολίες, που στηρίζουν από το υστέρημά τους, που δεν εγκαταλείπουν όταν οι συνθήκες γίνονται ανυπέρβλητες.
Και όσο το βάρος μεγαλώνει, τόσο το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο κινδυνεύει να σβήσει σιωπηλά.
Αυτοί που τρέχουν καθημερινά, που λύνουν προβλήματα πριν καν εμφανιστούν, που κρατούν ζωντανά τα σωματεία όταν όλα μοιάζουν δύσκολα.
Δεν μιλάνε πολύ. Δεν ζητούν αναγνώριση.
Απλώς… βάζουν πλάτη.
Οι ποδοσφαιρικοί Σύλλογοι των μελών και όχι των μετόχων κλπ, θέλουν θεσμική και οικονομική ενίσχυση.
Διοικητική εμπειρία και γνώση στο δύσκολο χώρο του ποδοσφαίρου, αξιοκρατία και τη συνεχή προσπάθεια όλων των εμπλεκομένων παραγόντων για την ανόρθωση των σωματείων.
Στην ΕΠΟ χρειάζεται αλλαγή του καταστατικού με τον εκδημοκρατισμό του και της αυτοδιοίκησης του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου εντός του θεσμού.
Θεωρώ σκόπιμο να τονίσω ότι η φάμπρικα με τον ΚΑΠ «λαιμητόμο», με παράβολα και όλα τα άλλα λειτουργικά έξοδα είναι «ΑΘΛΟΣ», που συντηρούνται ακόμη ερασιτεχνικά σωματεία.
Και αυτό προς χάριν όλων αυτών είναι παρόντες στα δύσκολα, είναι αυτοί που μπορούν να εγγυηθούν την επόμενη μέρα.
Εδώ δεν υπάρχουν “συστήματα”.
Υπάρχουν άνθρωποι.
Ποιος τελικά είναι ο αντίπαλος στο τοπικό ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο;
Στις προσεχής εκλογές της ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας (Δευτέρα 4 Μαΐου 2026), η επιλογή δεν είναι τυπική. Είναι ουσιαστική.
Δεν λύνονται τα χρόνια προβλήματα των σωματείων από τα γραφεία, ούτε με «εκβιασμούς» και τηλέφωνα της τελευταίας στιγμής, ούτε με ανέξοδες υποσχέσεις δώρων - ρίχνοντας στάχτη στα μάτια των τοπικών παραγόντων.
Οι χθεσινοί απόντες από τα ουσιαστικά προβλήματα του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου του νομού, εμφανίζονται προεκλογικά, κάθε φορά την τελευταία στιγμή, για να σώσουν δήθεν… τα σωματεία μας!
Για να «εκμαυλίσουν» τοπικούς παράγοντες τους μοιράζουν προεκλογικά «καθρεφτάκια» και υποσχέσεις, ακόμα και σε προσωπικό επίπεδο….
Εδώ ισχύει το λαϊκό γνωμικό «με ξένα κόλλυβα, θάβουν όλο το χωριό…».
Είναι γνωστές πλέον οι προθέσεις, των επίδοξων εποχικών «κατακτητών» του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, η όσο το δυνατό μεγαλύτερη επιρροή, στην αγορά του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, με ενέχυρο την ΕΠΣ Αιτωλ/νίας.
Η ιστορία έδειξε ότι θέλουν τα σωματεία του νομού παρίες και ζητιάνους στον αφέντη! Κάτι που δεν μπορούν να το επιτύχουν και για το λόγο αυτό υπάρχει λυσσαλέο μίσος και της διοίκησης της ΕΠΣΑ και του Προέδρου της και σε όσους αντιστέκονται στους σύγχρονους «αλχημιστές» του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
Επαίρονται βέβαια ότι έχουν πρόγραμμα (βέβαια λίγο μπαγιάτικο), και ότι μόνο αυτοί, μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα στην ΕΠΣΑ, χωρίς όμως να πείθουν τα σωματεία.
Διαβάζω στην έκθεση τους, ότι θα διοργανώσουν (αν… αναλάβουν την ΕΠΣΑ) και το σχολικό πρωτάθλημα, χωρίς να γνωρίζουν ότι ο σχολικός αθλητισμό διέπεται από ειδικές διατάξεις και δεν έχουν καμία σχέση με τον εξωσχολικό (!), πως δεν είπαν ότι θα αναλάβουν και το Υπουργείο παιδείας.
Δεν ενδιαφέρει εάν ο χώρος του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου συρρικνώνεται καθημερινά, με δομική γενεσιουργό αιτία, όπως έχουμε αναφέρει, η εγκατάλειψή του.
Όλοι αυτοί που οφείλουν να το στηρίζουν, για το τεράστιο κοινωνικό του έργο, απουσιάζουν.
Την κύρια ευθύνη έχουν η Πολιτεία, η ΕΠΟ και κυρίως η ΓΓΑ.
Η Διοίκηση στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, δεν είναι εμπορική ευκαιρία και επαγγελματική συναλλαγή.
Αντίθετα χρειάζονται θεσμικές ριζικές τομές και περιφερειακές πολιτικές - κοινωνικής διεύρυνσης - για το δικαίωμα της άθλησης όλων, χωρίς διακρίσεις σε σύγχρονες υποδομές.
Το μέλλον των Ποδοσφαιρικών Σωματείων της ΕΠΣ Αιτωλ/νίας:
Δεν είναι συγκυρία.
Δεν είναι «ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ».
Είναι ευθύνη.
Και όσοι πραγματικά το υπηρετούν, το γνωρίζουν καλύτερα από όλους.
Γι’ αυτό το ερώτημα δεν είναι απλώς ρητορικό:
"Ποιος πληρώνει τον βαρκάρη";
Σε αυτή την επίθεση διάλυση του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, την κόντρα θα κάνουν μόνο η ΕΠΣ και τα σωματεία, που θέλουν και μπορούν να συνεχίσουν ανιδιοτελώς να υπάρχουν και να διεκδικούν τη πραγματική αναβάθμιση του αθλήματος, χωρίς Μέντορες, που υπηρετούν χρόνια τώρα, υπέρ των νέων παιδιών κάθε περιοχής.
Ας σταματήσουν κάποιοι να σκιαμαχούν – ουδέν κρυπτόν από τον ήλιο!
Που είναι οι μεγαλοπαράγοντες ΠΑΕ, που υποσχέθηκαν κατά καιρούς, την χορήγηση ενός σεβαστού ποσού, στα ερασιτεχνικά σωματεία , Μήπως νοιάζονται μόνο για τις ψήφους και τίποτε άλλο; Προς το παρόν αυτό ισχύει…
Εμείς είμαστε με την ΕΠΣ Αιτωλ/νίας σε έναν καθαρά ποδοσφαιρικό δρόμο, αυτοί είναι με τα κέρδη τους!
Ενδεικτικές θέσεις - προτάσεις
• Θεσμική απλοποίηση και καθιέρωση ενός σταθερού και λειτουργικού πλαισίου, για τα σωματεία από τη ΓΓΑ την ΕΠΟ και την πολιτεία (κυβέρνηση - αυτοδιοίκηση) και γενικότερα.
• Διεκδίκηση σταθερής και μόνιμης χρηματοδότησης προς τα πρωτοβάθμια ποδοσφαιρικά σωματεία και την ΕΠΣΑ, ταυτόχρονα αξιοποίηση χρηματοδοτικών εργαλείων στήριξης, χωρίς να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας του ερασιτεχνισμού και του εθελοντισμού.
• Ενίσχυση της συνεργασίας με την τοπική αυτοδιοίκηση α’ και β΄ βαθμού, μέσα από συγκεκριμένες δράσεις και αναπτυξιακά προγράμματα.
• Στήριξη σε νέα βάση το πρωτάθλημα επιχειρήσεων με συνεργασία με τους Συλλόγους Παλαιμάχων και κυρίως με το σωματείων «Ανδραίμων» στο Αγρίνιο.
• Σχεδιασμός και υλοποίηση παρεμβάσεων για τη βελτίωση και συντήρηση όλων των γηπέδων από τους ΟΤΑ και Περιφέρεια.
• Να ανοίξει επιτέλους το κεντρικό γήπεδο του ΔΑΚ Αγρινίου σύμφωνα με τις προβλεπόμενες άδειες και να δοθεί για χρήση στα σωματεία αγώνων Εθνικών, περιφερειακών κατηγοριών, καθώς και για τα πρωταθλήματα των εθνικών ενοριακών ομάδων και του τελικού κυπέλου ΕΠΣΑ.
• Δημιουργία ειδικών υποδομών (αποδυτήρια, βοηθ. Χώροι κλπ) σε δημοτικά γήπεδα των αστικών κέντρων για την ίδρυση και λειτουργία τοπικών γυναικείων ποδοσφαιρικών ομάδων.
• Κίνητρα για ανάπτυξη ακαδημιών σε όλα τα σωματεία για τη στήριξη της νεολαίας ως βασικού πυλώνα του αθλητισμού στην δυστοπική εποχή που ζούμε.
• Καθιέρωση κινήτρων αναγνώρισης της διαχρονικής προσφοράς σε παράγοντες των σωματείων
• Θεσμική και οικονομική αυτάρκεια των ΕΠΣ – Αναλογικό προϋπολογισμό της ΕΠΟ προς το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Δυνατότητα των Ενώσεων να συνάπτουν συμβάσεις εργασίας με ενωσιακούς προπονητές, για τα πρωταθλήματα των παιδικών τμημάτων των σωματείων.
• Πλήρης υγειονομική και νοσοκομειακή περίθαλψη των αθλητών ποδοσφαιριστών από την περιφέρεια σε σύμπραξη με τον αρμόδιο Δήμο που εδρεύει το σωματείο.
• Αλλαγή στο πειθαρχικό δίκαιο, με εκπροσώπηση όλων των εμπλεκόμενων πλευρών, όπως ποδοσφαιριστών κλπ, αφού αυτούς συνήθους αφορούν, οι υποθέσεις και να πάψει πλέον το Φ.Α. να είναι το αλάθητο του πάπα ως αποδεικτικό στοιχείο πειθαρχικού ελέγχου.
• Οι ΕΠΣ να μπορούν με απόφασή τους να αναγνωρίζουν την ιδιότητα εμπειρικών προπονητών, βετεράνων ποδοσφαιριστών σε κατηγορία βοηθών, αρκεί να κατέχουν απολυτήριο Δ/θμιας Εκπαίδευσης και τριετή τουλάχιστο εμπειρία σε σωματεία με σχετική βεβαίωση.
• Η ετήσια χρηματοδότηση σε όλα τα σωματεία, από τον προϋπολογισμό του κράτους και των τακτικών και ανταποδοτικών πόρων των Δήμων για τα σωματεία έδρας τους, στο ύψος των λειτουργικών δαπανών (διαιτησίας, μετακινήσεων, ιατρικά) των ομάδων.
Το φιλοδώρημα της ΓΓΑ από το ΣΤΟΙΧΗΜΑ όταν αυτό δίνεται, μόνο «ύβρις» μπορεί να χαρακτηριστεί, προς τους παράγοντες των σωματείων, που «ματώνουν» συνεχώς για χρόνια και ανάλογα και τις αντοχές μας.
• Δεν πρέπει να υπάρχει γήπεδο που τελούνται ποδοσφαιρικοί αγώνες χωρίς μόνιμη υποδομή πρώτων βοηθειών.
Συνεχίζουμε - Διεκδικούμε ως διοίκηση τα άμεσα προβλήματα:
για τη νέα ποδοσφαιρική περίοδο 2026 – 2027 - γενναία κρατική χρηματοδότηση σε όλα τα σωματεία, σε έναν αναλογικό προϋπολογισμό της ΕΠΟ προς τις ΕΠΣ , όπου :
α) Να καλύπτονται όλα τα λειτουργικά έξοδα της ΕΠΣ (γραφεία, αμοιβές, προπονητών κλπ) και όχι να «τσοντάρουν» τα μέλη του Δ.Σ. και φίλοι ομάδων, για να υπάρχουν ανοιχτά τα γραφεία.
β) των ερασιτεχνιών σωματείων μέλη της, που συμμετέχουν στα πρωταθλήματα με κίνητρο σε εκείνα που διατηρούν τμήματα υποδομών κλπ.
γ) έργα υποδομών στα γήπεδα (ανδρών & γυναικών)
Η ενότητα, η συνεργασία και ο κοινός… στόχος για την ανόρθωση και αναγέννηση του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, είναι θέμα πολιτικής βούλησης.
Σήμερα και το ερασιτεχνικό παιχνίδι, δυστυχώς οδηγείται σε ραγδαία συρρίκνωση και της μετεξέλιξής του, σε ακριβό και ανταποδοτικό Σπορ.
Η διεύρυνση και η αθλητική προκοπή είναι συνυφασμένη με την κοινωνική συνοχή και ευημερία, που πρέπει να αποτελέσουν τον οδηγό μας, για την επόμενη ημέρα, αν θέλουμε την πραγματική στήριξη των νέων παιδιών και των οικογενειών τους.
Κώστας Διον. Κορδάτος
Καθηγητής
Μέλος Δ.Σ. ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας
- Υποψήφιος για το νέο Συμβούλιο της Ένωσης.
Υ.Γ. Κάνω γνωστό ότι, ύστερα από περίσκεψη, είμαι υποψήφιος και για τη νέα θητεία, για μέλος του Δ.Σ. της ΕΠΣΑ (όχι για την καρέκλα), με υποψήφιο Πρόεδρο τον Τάκη Παπαχρήστο, με την πολυσυλλεκτική του ομάδα, των νέων ανθρώπων, για σταθερή συνέχεια – διεύρυνση και απαιτήσεις για ότι μας ανήκουν ως σωματεία, χωρίς δισταγμούς, συμβιβασμούς και Μέντορες (προστάτες)…
Ας δούμε τώρα την πραγματική αλήθεια για το έργο του Δ.Σ. της ΕΠΣΑ, στις υποδομές, μαζί με τα σωματεία μέλη της:
DOXA 1959 in SPORT



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου