Έγραψα τις προάλλες για ένα θέμα που αφορά ολόκληρη τη μικρή κοινωνία του χωριού, και είναι θέμα πάνω απ’ όλα ηθικής αρχής και τάξεως. Το διάβασαν πολλοί, είδα τους δείχτες. Στο θέμα δεν θα επανέρθω όσοι το διάβασαν κατάλαβαν. Καμία αντίδραση όμως από πουθενά πλην μιας η δυό μεμονωμένων περιπτώσεων, σε ένα θέμα παραλογισμού που λογικά θα έπρεπε να ενδιαφέρει όλους.
Δεν γίνεται έτσι Πατριώτη τίποτα. Αν δεν αλλάξουν οι κοινωνικές συνθήκες, δεν πρόκειται ν’ αλλάξει τίποτα. Τα προβλήματα δεν λύνονται με το να προτείνεις κάτι σαν άτομο , κι ας έχεις πρόθεση και δίκιο «Αγίου». Δεν πρόκειται ποτέ ν’ αλλάξει τίποτα εάν οι πολίτες δεν σηκωθούν απ’ τις καρέκλες τους να διεκδικήσουν και να διαμαρτυρηθούν. Δεν ξέρω υπνωτικό μας ρίχνουνε κι είμαστε όλοι κλεισμένοι στο «καβούκι μας».








