Το γεγονός ότι η στοά Παπαγιάννη δεν είναι πεδίο βολής απ’ ότι φαίνεται κάποιοι δεν εννοούν να το αντιληφθούν.
Δευτέρα 19-1-2026 αναγκαστήκαμε να παρατήσουμε τη δουλειά μας και το μαγαζί μας -ακόμη μια φορά- για να αποτρέψουμε μια νέα κακοποίησή της.
Για ακόμη μια φορά διαπιστώσαμε ότι:
- Η αντίληψη όπου θέλω, όποτε θέλω, όπως θέλω, παραμένει κυρίαρχη στα μυαλά και τις πρακτικές των εξωραϊστών της πόλης.
- Η απουσία από τις εργασίες και η άρνηση αποκάλυψης του υπεύθυνου του έργου αποτελεί κανόνα.
- Συνεχίζεται ο πρωταθλητισμός στην τσαπατσουλιά , την κακοτεχνία, κ.α.
Λοιπόν για μια φορά ακόμα δυνατά και καθαρά!
1) Η στοά Παπαγιάννη δεν είναι χωματερή, σοκάκι, παράδρομος, αλλά δρόμος με ιστορία στην καρδιά της πόλης, της αγοράς και δεν βρίσκεται στην αθέατη πλευρά του φεγγαριού.
2) Φυσικά αν υπήρχε έστω και στοιχειώδης αισθητική ευαισθησία και έγνοια, θα μπορούσε να είναι σε πολλές πτυχές ελκυστική και σημείο αναφοράς.
3) Ο κανιβαλισμός και βανδαλισμός του λιθόστρωτου που πασχίσαμε στις 19-1-2026 να αποτρέψουμε -όσο προλάβαμε- αποτελεί αισθητικό έγκλημα.
Τέλος και με την ευχή να μην χρειαστεί να μιλήσουμε ξανά γι’ αυτά:
- Όχι άλλες Νερωνικές επεμβάσεις.
- Όποιος τσιμεντάρει με απρέπεια το χθες σαν άλλος ιστορικά θα αποτυπωθεί.
ΤΟ Δ.Σ.

.jpg)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου