Η Γκιζέλα Ντάλι άφησε την τελευταία της πνοή στη Νάξο, σαν σήμερα πριν από 16 χρόνια - Πώς αντιμετώπισε τους άνδρες του χωριού που την θεώρησαν εύκολο στόχο - Ο έρωτας με τον Άλκη Γιαννακά - Οι εκτρώσεις που ήταν πληγή στη ψυχή της.
Απόλυτο sex symbol, βλέμμα σαγηνευτικό, κορμί που έκοβε την ανάσα, τσαμπουκάς και αγρίμι... Αυτές είναι μόνο μερικές από τις φράσεις που μπορούν να περιγράψουν τη Γκιζέλα Ντάλι. Μια γυναίκα που ήταν άλλη η όψη της και άλλη η... κόψη της.
Το θηλυκό που έσπασε το ταμπού του γυμνού σώματος στο πανί τη δεκαετία του '60 και το κοινό αλλά και οι συνάδελφοί της, της χάρισαν τον τίτλο «Ελληνίδα Μπριζίτ Μπαρντό».
Το θηλυκό που έσπασε το ταμπού του γυμνού σώματος στο πανί τη δεκαετία του '60 και το κοινό αλλά και οι συνάδελφοί της, της χάρισαν τον τίτλο «Ελληνίδα Μπριζίτ Μπαρντό».
Πίσω όμως από τα λαμπερά φώτα και τις αποκαλυπτικές σκηνές, κρυβόταν μια ζωή γεμάτη πόνο, απώλειες, ανεκπλήρωτα όνειρα, εκμετάλλευση, αλλά και μια βαθιά ανάγκη για ελευθερία.
Η Διαμάντω που την έκλεισαν σε μοναστήρι
Πριν «γεννηθεί» η Γκιζέλα Ντάλι, γεννήθηκε η Αδαμαντία Μαυροειδή, στις 23 Αυγούστου του 1937 στην Πλάκα σε ευκατάστατη οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας και η μητέρα της καταγόταν από εξίσου ευκατάστατη οικογένεια της Νάξου. Τα πρώτα χρόνια της σημαδεύτηκαν από τον φόβο του πολέμου.Η μητέρα της Βούλα, προκειμένου να προφυλάξει την κόρη της, καθώς έτρεμε μην την σκοτώσουν οι Γερμανοί, πήρε την απόφαση να την κλείσει σε μοναστήρι. Και αυτό έκανε... Η μικρή Διαμάντω -όπως τη φώναζαν- έζησε σε ένα μοναστήρι στα Μέγαρα μέχρι να περάσει η γερμανική λαίλαπα.
Όμως, η οικογένεια, δεν είχε αφήσει μόνη της την μικρή Διαμάντω. Η μητέρα και ο πατέρας εγκαταστάθηκαν και εκείνοι στα Μέγαρα για να είναι κοντά στην κόρη τους. Τέσσερα χρόνια αργότερα, έρχεται στον κόσμο και η αδερφή της, η μικρή Ελένη.
«Ήμασταν στο δρόμο για το σπίτι μας όταν ένα μηχανάκι παρέσυρε την αδερφή μου και τη σκότωσε μπροστά στα μάτια μου», είχε εξομολογηθεί η ηθοποιός. Η εικόνα αυτή τη στοίχειωσε για πάντα, ενώ ο χαμός του παιδιού διέλυσε την οικογένεια.
Όμως, η οικογένεια, δεν είχε αφήσει μόνη της την μικρή Διαμάντω. Η μητέρα και ο πατέρας εγκαταστάθηκαν και εκείνοι στα Μέγαρα για να είναι κοντά στην κόρη τους. Τέσσερα χρόνια αργότερα, έρχεται στον κόσμο και η αδερφή της, η μικρή Ελένη.
Είδε την αδερφή της να σκοτώνεται
Το πραγματικό χτύπημα της μοίρας, τόσο για εκείνη όσο και για ολόκληρη την οικογένεια ήρθε όταν ήταν μόλις 12 χρονών. Καθώς περπατούσε στον δρόμο μαζί με την 8χρονη αδελφή της, την Ελένη, ένα μηχανάκι παρέσυρε το μικρό κορίτσι και το σκότωσε μπροστά στα ίδια της τα μάτια.«Ήμασταν στο δρόμο για το σπίτι μας όταν ένα μηχανάκι παρέσυρε την αδερφή μου και τη σκότωσε μπροστά στα μάτια μου», είχε εξομολογηθεί η ηθοποιός. Η εικόνα αυτή τη στοίχειωσε για πάντα, ενώ ο χαμός του παιδιού διέλυσε την οικογένεια.
Γιατροί και ψυχολόγοι έγιναν μονόδρομος για τους γονείς αλλά και την ίδια προκειμένου να μπορέσουν να διαχειριστούν την απώλεια. Ο πατέρας της έριχνε τις ευθύνες στη μητέρα της, η οποία αγανάκτησε και τέλος πήρε την Αδαμαντία και μετακόμισαν στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω τα Μέγαρα και όσα θύμιζαν το παρελθόν.
«Ο πατέρας μου έριχνε τα βάρη για το θάνατο της αδερφής μου στη μαμά μου, με αποτέλεσμα εκείνη να αγανακτήσει, να μαζέψει τα πράγματά της και να φύγουμε μαζί από τα Μέγαρα για την Αθήνα, αφήνοντας πίσω την παλιά γειτονιά, το σχολείο που πήγα μέχρι τις πρώτες τάξεις του γυμνασίου και όλα όσα θύμιζαν το παρελθόν» περιέγραφε η ίδια πολλά χρόνια αργότερα.
Το 1958, σε ηλικία 18 ετών, η μοίρα την έφερε απέναντι από τον άνθρωπο που θα την μεταμόρφωνε από «Διαμάντω» από τα Μέγαρα στη σέξι Γκιζέλα Ντάλι που θα έκανε πολλές καρδιές να χτυπήσουν δυνατά και μόνο στη θέα της.
«Ο πατέρας μου έριχνε τα βάρη για το θάνατο της αδερφής μου στη μαμά μου, με αποτέλεσμα εκείνη να αγανακτήσει, να μαζέψει τα πράγματά της και να φύγουμε μαζί από τα Μέγαρα για την Αθήνα, αφήνοντας πίσω την παλιά γειτονιά, το σχολείο που πήγα μέχρι τις πρώτες τάξεις του γυμνασίου και όλα όσα θύμιζαν το παρελθόν» περιέγραφε η ίδια πολλά χρόνια αργότερα.
Τη βραδιά που γνώρισε τον Δαδήρα «γεννήθηκε» η Γκιζέλα Ντάλι
Στην Αθήνα, η μητέρα της φρόντισε να λάβει την καλύτερη μόρφωση. Η νεαρή Αδαμαντία σπούδασε στη Σχολή Χορού Ανωμερίτη, γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών, φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου, ενώ παράλληλα μάθαινε αγγλικά και γερμανικά.Το 1958, σε ηλικία 18 ετών, η μοίρα την έφερε απέναντι από τον άνθρωπο που θα την μεταμόρφωνε από «Διαμάντω» από τα Μέγαρα στη σέξι Γκιζέλα Ντάλι που θα έκανε πολλές καρδιές να χτυπήσουν δυνατά και μόνο στη θέα της.
Σε ένα πάρτι, συνάντησε τον σκηνοθέτη Ντίμη Δαδήρα ο οποίος δεν έμεινε ανεπηρέαστος από την εντυπωσιακή της παρουσία και τα ξανθά μαλλιά της. «Εσύ μπορείς να γίνεις μεγάλη σταρ και να σαρώνεις στο πέρασμά σου» της λέει και η νεαρή κοπέλα θαμπώνεται από όσα της τάζει και αφήνεται στα χέρια του.
Εξάλλου, ο Ντίμης Δαδήρας είχε δώσει τα... διαπιστευτήρια του στα μάτια της μικρής Διαμάντως καθώς λίγο καιρό πριν είχε φέρει στο προσκήνιο την Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Οι δυο τους ξεκινάνε να συνεργάζονται ενώ γρήγορα γίνονται και ζευγάρι. Αν και τους χώριζαν 21 χρόνια, δεν αποτέλεσε εμπόδιο για κανέναν από τους δυο. Αργότερα, η ηθοποιός, παραδέχθηκε πως ο σκηνοθέτης λειτούργησε ως πατρική φιγούρα για εκείνη και γι' αυτό αφέθηκε στα χέρια του.
Εξάλλου, ο Ντίμης Δαδήρας είχε δώσει τα... διαπιστευτήρια του στα μάτια της μικρής Διαμάντως καθώς λίγο καιρό πριν είχε φέρει στο προσκήνιο την Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Οι δυο τους ξεκινάνε να συνεργάζονται ενώ γρήγορα γίνονται και ζευγάρι. Αν και τους χώριζαν 21 χρόνια, δεν αποτέλεσε εμπόδιο για κανέναν από τους δυο. Αργότερα, η ηθοποιός, παραδέχθηκε πως ο σκηνοθέτης λειτούργησε ως πατρική φιγούρα για εκείνη και γι' αυτό αφέθηκε στα χέρια του.
Ο Ντίμης Δαδήρας ήταν αυτός που τη μεταμόρφωσε εν μια νυκτί. Που έβαλε στο συρτάρι τη Διαμάντω και ανέδειξε τη Γκιζέλα Ντάλι. «Μου μάκρυνε τα μαλλιά, με έμαθε να βάφομαι ως εκρηκτική ντίβα και μαζί του για πρώτη φορά φόρεσα ντεκολτέ. Σε όποιο πάρτι πηγαίναμε με παρουσίαζε ως Γκιζέλα Ντάλι, χωρίς ωστόσο να έχω κάνει τίποτα στον κινηματογράφο» είχε πει η ηθοποιός.
Ένα χρόνο αργότερα, στις 24 Δεκεμβρίου 1959 το ζευγάρι παντρεύτηκε. Και έτσι ξεκίνησε η κοινή τους ζωή που ήταν γεμάτη ταινίες αλλά και πόνο, τουλάχιστον για τη Γκιζέλα Ντάλι.
Το ντεμπούτο της στη μεγάλη οθόνη ήρθε το 1960 με την ταινία «Ραντεβού στη Βενετία», σε σκηνοθεσία του συζύγου της. Το 1961 συμμετείχε και στα καλλιστεία, όπου ο παρουσιαστής Λάμπρος Κωνσταντάρας δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του για την ομορφιά της. Αν και ήταν φαβορί για την πρωτιά, τελικά δεν πήρε κάποιον τίτλο καθώς η κριτική επιτροπή έκρινε πως ως νέα ηθοποιός ήταν ήδη καταξιωμένη. Τον τίτλο της ωραιότερης Ελληνίδας εκείνο το βράδυ κέρδισε η Ρία Δελούτση και την στέψη της είχε κάνει η Αλίκη Βουγιουκλάκη.
«Έναν χρόνο μετά τον γάμο μας μένω έγκυος. Όμως ο Ντίμης με ανάγκασε να αποβάλω. Αυτό έγινε πολλές φορές. Η αλήθεια είναι ότι πάντα ήθελα ένα παιδί. Όμως, για να μη “χαλάσει” η εικόνα της Γκιζέλας, έπρεπε να κάνω εκτρώσεις. Πόνεσα πολύ για τόσες ζωές που σκότωσα και που ποτέ δεν ολοκληρώθηκα στη γυναικεία φύση μου», είπε χρόνια μετά.
Μετά από εννέα χρόνια γεμάτα εντάσεις, προδοσίες και αμοιβαία χτυπήματα το ζευγάρι οδηγήθηκε στο διαζύγιο.
Η ίδια είχε πει για τον Δαδήρα: «Ήταν για εννέα χρόνια ο θεός μου. Ο θεός μου ήταν και μετά τον χωρισμό μας. Αλλά ήμουν αδύναμη. Με πρόδιδε, ανταπέδιδα τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, μέχρι που εξουθενωθήκαμε και χωρίσαμε...».
Παρότι συναγωνιζόταν σε ταμπεραμέντο τις πρωταγωνίστριες της εποχής, δεν κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Φιλοποίμενος Φίνου και να καθιερωθεί στις μεγάλες εμπορικές ταινίες της Finos Film, με αποτέλεσμα πολλοί να την αποκαλούν επιφανειακά «Αλίκη της β' προβολής».
Αυτό ήταν και το μεγάλο της παράπονο.
Όπως δήλωνε η ίδια: «Ήταν άλλη η όψη μου και άλλη η κόψη μου. Ο Ντίμης Δαδήρας και οι άλλοι κινηματογραφικοί παραγωγοί εκμεταλλεύτηκαν την όψη μου! Η κόψη μου ήταν η βλάχα από τα Μέγαρα, στουρνάρι στο κεφάλι! Τώρα που βλέπω τις ταινίες μου, μ’ αρέσει αυτή η κοπέλα, η Γκιζέλα, αλλά σήμερα δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση της».
Σε άλλη συνέντευξή της, το 2008, είχε αναφέρει: «Έζησα μια ζωή γεμάτη λάμψη και δόξα. Έζησα μια γεμάτη ζωή. Όμως εγώ δεν ήμουν αυτή που ήθελαν και έφτιαξαν».
Ένα χρόνο αργότερα, στις 24 Δεκεμβρίου 1959 το ζευγάρι παντρεύτηκε. Και έτσι ξεκίνησε η κοινή τους ζωή που ήταν γεμάτη ταινίες αλλά και πόνο, τουλάχιστον για τη Γκιζέλα Ντάλι.
Το ντεμπούτο της στη μεγάλη οθόνη ήρθε το 1960 με την ταινία «Ραντεβού στη Βενετία», σε σκηνοθεσία του συζύγου της. Το 1961 συμμετείχε και στα καλλιστεία, όπου ο παρουσιαστής Λάμπρος Κωνσταντάρας δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του για την ομορφιά της. Αν και ήταν φαβορί για την πρωτιά, τελικά δεν πήρε κάποιον τίτλο καθώς η κριτική επιτροπή έκρινε πως ως νέα ηθοποιός ήταν ήδη καταξιωμένη. Τον τίτλο της ωραιότερης Ελληνίδας εκείνο το βράδυ κέρδισε η Ρία Δελούτση και την στέψη της είχε κάνει η Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Οι αποβολές που ήταν πληγή στην ψυχή της
Πίσω από τη λαμπερή εικόνα, τις φωτογραφίες και τα έντονα φώτα, η προσωπική ζωή της Γκιζέλας Ντάλι δοκιμαζόταν σκληρά. Όταν έμεινε έγκυος, ο σύζυγός της την ανάγκασε να προχωρήσει σε έκτρωση για να μη «χαλάσει» η εικόνα του ανερχόμενου συμβόλου του σεξ όπως είχε εξομολογηθεί η ίδια.«Έναν χρόνο μετά τον γάμο μας μένω έγκυος. Όμως ο Ντίμης με ανάγκασε να αποβάλω. Αυτό έγινε πολλές φορές. Η αλήθεια είναι ότι πάντα ήθελα ένα παιδί. Όμως, για να μη “χαλάσει” η εικόνα της Γκιζέλας, έπρεπε να κάνω εκτρώσεις. Πόνεσα πολύ για τόσες ζωές που σκότωσα και που ποτέ δεν ολοκληρώθηκα στη γυναικεία φύση μου», είπε χρόνια μετά.
Μετά από εννέα χρόνια γεμάτα εντάσεις, προδοσίες και αμοιβαία χτυπήματα το ζευγάρι οδηγήθηκε στο διαζύγιο.
Η ίδια είχε πει για τον Δαδήρα: «Ήταν για εννέα χρόνια ο θεός μου. Ο θεός μου ήταν και μετά τον χωρισμό μας. Αλλά ήμουν αδύναμη. Με πρόδιδε, ανταπέδιδα τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, μέχρι που εξουθενωθήκαμε και χωρίσαμε...».
Η παγίδα της ομορφιάς
Αν και διέθετε σπουδές και ταλέντο, η εξωτερική της εμφάνιση έγινε η «φυλακή» της. Οι παραγωγοί αλλά και ο ίδιος ο Δαδήρας εκμεταλλεύτηκαν την εντυπωσιακή της όψη, εγκλωβίζοντάς τη σε ρόλους μοιραίων, σέξι γυναικών με εξωτικά ονόματα όπως Λουίζα, Εύα, Μίνα, Τέρρυ, Σόφη, Λίζα.Παρότι συναγωνιζόταν σε ταμπεραμέντο τις πρωταγωνίστριες της εποχής, δεν κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Φιλοποίμενος Φίνου και να καθιερωθεί στις μεγάλες εμπορικές ταινίες της Finos Film, με αποτέλεσμα πολλοί να την αποκαλούν επιφανειακά «Αλίκη της β' προβολής».
Αυτό ήταν και το μεγάλο της παράπονο.
Όπως δήλωνε η ίδια: «Ήταν άλλη η όψη μου και άλλη η κόψη μου. Ο Ντίμης Δαδήρας και οι άλλοι κινηματογραφικοί παραγωγοί εκμεταλλεύτηκαν την όψη μου! Η κόψη μου ήταν η βλάχα από τα Μέγαρα, στουρνάρι στο κεφάλι! Τώρα που βλέπω τις ταινίες μου, μ’ αρέσει αυτή η κοπέλα, η Γκιζέλα, αλλά σήμερα δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση της».
Σε άλλη συνέντευξή της, το 2008, είχε αναφέρει: «Έζησα μια ζωή γεμάτη λάμψη και δόξα. Έζησα μια γεμάτη ζωή. Όμως εγώ δεν ήμουν αυτή που ήθελαν και έφτιαξαν».
Ο μεγάλος της έρωτας, Άλκης Γιαννακάς
Το 1966, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Ο Παρθένος», γνώρισε τον Άλκη Γιαννακά. Η Γκιζέλα Ντάλι ήταν ακόμα παντρεμένη με τον Ντίμη Δαδήρα. Ο ένας όμως βρήκε στο πρόσωπο του άλλου, αυτό που έψαχνε. Ο περιζήτητος ζεν πρεμιέ, που ήταν ερωτευμένες μαζί του όλες οι γυναίκες, είχε πλέον μάτια μόνο για την Γκιζέλα.Οι δυο τους έζησαν έναν παράφορο έρωτα, για τον οποίο η Ντάλι χώρισε τον Δαδήρα.
«Μαζί του έζησα την εφηβεία και όλα όσα δεν μπόρεσε να μου προσφέρει ο σύζυγός μου. Ερωτευτήκαμε παράφορα και αρραβωνιαστήκαμε. Όμως ήμασταν και οι δύο τόσο δυναμικοί χαρακτήρες που κάθε βράδυ παίζαμε ξύλο και το πρωί σηκωνόμασταν με μαυρισμένα μάτια» είχε πει η ηθοποιός.
Αν και η ιστορία τους θα μπορούσε να έχει το -λεγόμενο- happy end, αυτό δεν ήρθε ποτέ. Η Γκιζέλα Ντάλι, έμεινε έγκυος από τον Γιαννακά, αλλά οδηγήθηκε ξανά σε έκτρωση βλέποντας τη σχέση τους να είναι αδιέξοδη. Τελικά, το ζευγάρι χώρισε μετά από τρία χρόνια.
Το κεφάλαιο soft πορνό
Στις αρχές του '70, ο ελληνικός κινηματογράφος πέρασε κρίση και είχε ξεκινήσει η πτώση του. Ταυτόχρονα, το 1974, κατά τη διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού στις ΗΠΑ όπου δραστηριοποιούνταν και στο τραγούδι, η Γκιζέλα Ντάλι διαγνώστηκε με καρκίνο στον λάρυγγα, χάνοντας τη φωνή της.Η φυγή στη Νάξο και η ζωή ως «κοσμοκαλόγρια»
Το 1976, σε ηλικία σχεδόν 40 ετών, η Γκιζέλα Ντάλι αποφάσισε να εγκαταλείψει οριστικά τη σόου-μπιζ, τη χρυσόσκονη και τη ματαιοδοξία. Μαζί με τη μητέρα της αποσύρθηκε στη Νάξο και εγκαταστάθηκε σε ένα μικρό σπίτι στο φαράγγι του Λιώνα, κοντά στο χωριό Κόρωνος.Εκεί ξαναβρήκε τον εαυτό της κι έγινε πάλι η Αδαμαντία από τα Μέγαρα. Διάβαζε, ανέπτυξε πολιτιστική δραστηριότητα και έζησε σαν «κοσμοκαλόγρια» μέσα στη φύση ενώ δεν δίσταζε να μετατρέπεται σε «αγρίμι» όταν ένιωθε ότι την αδικούν.
Χαρακτηριστικό είναι ένα περιστατικό το οποίο είχε περιγράψει η ίδια με πρωταγωνιστές τους άνδρες του νησιού, οι οποίοι επηρεασμένοι από τη στερεοτυπική εικόνα των ταινιών της, άρχισαν να την παρενοχλούν πετώντας πέτρες στο σπίτι της θεωρώντας θα ήταν «εύκολος» στόχος.
Η Γκιζέλα Ντάλι τότε, έβγαλε το «αγρίμι» από μέσα της και αντέδρασε. Πήγε στο καφενείο του χωριού, ανέβηκε σε ένα τραπέζι με ένα μαχαίρι στο χέρι μπροστά στις γυναίκες τους και τους προειδοποίησε αυστηρά πως αν ξαναπλησίαζαν, θα υπήρχαν σοβαρές συνέπειες. Έκτοτε, ο σεβασμός του χωριού στο πρόσωπό της υπήρξε απόλυτος.
«Οι άντρες της Νάξου με έβλεπαν ως την Γκιζέλα το σύμβολο του σεξ, και ορισμένοι τα βράδια έρχονταν έξω από το σπίτι να με πειράξουν. Αυτό έγινε αρκετές φορές. Μέχρι που αναγκάστηκα μια Κυριακή να πάω στην πόλη, εκεί όπου σύχναζαν οι άντρες.
Μάζεψα, λοιπόν, τις γυναίκες τους σε ένα καφενείο και ανέβηκα πάνω σε ένα τραπέζι με ένα μαχαίρι στα χέρια και τους είπα: “Γυναίκες, όλα αυτά τα βράδια οι σύζυγοί σας έρχονταν και με πείραζαν πετώντας μου πέτρες στο σπίτι που έχω μέσα στο φαράγγι. Πείτε τους πως αν θα ξανάρθουν, θα τους κόψω τα γεννητικά τους όργανα και θα τους βάλω να τα φάνε”», περιέγραφε αργότερα στον δημοσιογράφο Ν. Νικόλιζα.
Το 2004 έκανε μια τελευταία, χαρακτηριστική εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη, στην ταινία «Τεστοστερόνη» του Γιώργου Πανουσόπουλου.
Στην απεγνωσμένη της προσπάθεια να βρει γιατρειά, ταξίδεψε μέχρι το Θιβέτ, ενώ πίστεψε ακόμα και στον διαβόητο Καματερό, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε το όνομά της για να διαφημίσει το «θαυματουργό νερό» του.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα σχεδόν μουγκή, βρήκε τις πόρτες του κλασικού σινεμά κλειστές. Για λόγους επιβίωσης, στράφηκε στο είδος που τότε ανθούσε: τις soft πορνό και cult ταινίες της εποχής («Αμαρτωλές», «Μιρέλλα, η σάρκα της ηδονής», «Η σπηλιά της αμαρτίας», «Αιμιλία η διεστραμμένη», «Ο Κύκλος της Ανωμαλίας»).
Το ξανθό της μαλλί έγινε πιο έντονο, το μακιγιάζ βαρύτερο και οι αφίσες της πρωταγωνιστούσαν στα όνειρα κάθε άντρα.
Παράλληλα, δοκίμασε και τις δυνάμεις της στο θέατρο, κυρίως σε επιθεωρήσεις, όπως το ιστορικό «Έρχονται, δεν έρχονται» με το σκετς «Ντιρλαντά» του Σταύρου Παράβα, που απαγορεύτηκε από τη χουντική λογοκρισία.
Το 2004 έκανε μια τελευταία, χαρακτηριστική εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη, στην ταινία «Τεστοστερόνη» του Γιώργου Πανουσόπουλου.
Στην απεγνωσμένη της προσπάθεια να βρει γιατρειά, ταξίδεψε μέχρι το Θιβέτ, ενώ πίστεψε ακόμα και στον διαβόητο Καματερό, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε το όνομά της για να διαφημίσει το «θαυματουργό νερό» του.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα σχεδόν μουγκή, βρήκε τις πόρτες του κλασικού σινεμά κλειστές. Για λόγους επιβίωσης, στράφηκε στο είδος που τότε ανθούσε: τις soft πορνό και cult ταινίες της εποχής («Αμαρτωλές», «Μιρέλλα, η σάρκα της ηδονής», «Η σπηλιά της αμαρτίας», «Αιμιλία η διεστραμμένη», «Ο Κύκλος της Ανωμαλίας»).
Το ξανθό της μαλλί έγινε πιο έντονο, το μακιγιάζ βαρύτερο και οι αφίσες της πρωταγωνιστούσαν στα όνειρα κάθε άντρα.
Παράλληλα, δοκίμασε και τις δυνάμεις της στο θέατρο, κυρίως σε επιθεωρήσεις, όπως το ιστορικό «Έρχονται, δεν έρχονται» με το σκετς «Ντιρλαντά» του Σταύρου Παράβα, που απαγορεύτηκε από τη χουντική λογοκρισία.
Ήταν έτοιμη για το φινάλε της
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ήρθε ξανά αντιμέτωπη με τον καρκίνο, τον οποίο πάλεψε με απίστευτη γενναιότητα για δέκα ολόκληρα χρόνια, αρνούμενη αρχικά να δει γιατρούς και δηλώνοντας πως θα τον νικήσει μόνη της ενώ ένιωθε έτοιμη για τον επικείμενο θάνατό της.Διαισθανόμενη το τέλος, άρχισε να τακτοποιεί μόνη της τα πράγματά της, ενώ έξω από την πόρτα της είχε τοποθετήσει την επιγραφή: «Δεν δέχομαι επισκέψεις λόγω ασθένειας».
Η Γκιζέλα Ντάλι άφησε την τελευταία της πνοή στη Νάξο, σαν σήμερα πριν από 16 χρόνια. Ήταν 10 Σεπτεμβρίου 2010 όταν σε ηλικία 73 ετών έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω της το ανεξίτηλο αποτύπωμα μιας γυναίκας που έζησε έντονα, αγαπήθηκε πολύ, αλλά προτίμησε στο τέλος την αλήθεια της δικής της σιωπής.
Η Γκιζέλα Ντάλι άφησε την τελευταία της πνοή στη Νάξο, σαν σήμερα πριν από 16 χρόνια. Ήταν 10 Σεπτεμβρίου 2010 όταν σε ηλικία 73 ετών έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω της το ανεξίτηλο αποτύπωμα μιας γυναίκας που έζησε έντονα, αγαπήθηκε πολύ, αλλά προτίμησε στο τέλος την αλήθεια της δικής της σιωπής.
Σοφία Πελεκάνου
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου