Επικίνδυνοι και αδίστακτοι! Η κυβέρνηση δηλώνει ότι η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να συμμετέχει σε επιχείρηση στα στενά του Ορμούζ για την απευλευθέρωσή του!!!

«Εάν διασφαλιστούν οι συνθήκες και το ρίσκο δεν είναι τόσο υψηλό, τότε η Ελλάδα έχει κάθε λόγο, ως η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο, να συμμετέχει σε μια τέτοια επιχείρηση». 

Αυτή την απάντηση έδωσε χτες στο «ΕΡΤ News» ο Στέφανος Γκίκας, υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, για το αν σκοπεύει η Ελλάδα να συμμετέχει στην πολεμική αρμάδα των προθύμων που συγκροτούν οι ΗΠΑ για να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους στα στενά του Ορμούζ. 

Είναι, δε, “εντυπωσιακό”… ότι ο υφυπουργός δεν περίμενε να το ρωτήσουν οι δημοσιογράφοι. Απλώς το ανακοίνωσε… τόση πρεμούρα τον είχε πιάσει για να διοχετεύσει αυτά που έχει στο νου της η κυβέρνηση και συζητιούνται προφανώς στο στρατιωτικό και πολιτικό παρασκήνιο.

Από την απάντησή του προκύπτει ξεκάθαρα ότι η αποστολή ελληνικών ναυτικών δυνάμεων στο Ορμούζ είναι πάνω στο τραπέζι. Ο υφυπουργός ομολογεί επίσης ότι η συμμετοχή της Ελλάδας – και κάθε άλλης χώρας – σε μια τέτοια επιχείρηση «είναι σαν να μπαίνει στον πόλεμο» και αναλύει τα προπαρασκευαστικά βήματα που πρέπει να γίνουν προκειμένου ο ελληνικός στόλος να συμμετέχει στην επιχείρηση …απελευθέρωσης του Ορμούζ! 

Πρόκειται για ξεκάθαρη δήλωση πρόθεσης πολεμικής εμπλοκής. 

Κάνει μάλιστα τη λαθροχειρία να διαχωρίσει την πολεμική επιχείρηση «Ασπίδες» από μια αποστολή στο Ορμούζ, την ώρα που συζητιέται πλέον ανοιχτά να επεκταθούν οι «Ασπίδες» ανατολικότερα και να συμπεριλάβουν την περιοχή του Περσικού Κόλπου και των στενών του Ορμούζ! 

Παρατίθεται ο διάλογος:

Στ. Γκ.: Επειδή ακούω πάρα πολλές συζητήσεις για συνοδεία πολεμικών πλοίων στα στενά του Ορμούζ – ο πρόεδρος Μακρόν αναφέρθηκε από την Κύπρο για αυτό, ο πρόεδρος Τραμπ πριν από πολύ λίγες ώρες κάλεσε τις χώρες να συνδράμουν εκεί στη περιοχή – ούτε η Κίνα ανταποκρίθηκε, ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο, ούτε η Γαλλία. Διότι ακόμα δεν είναι οι συνθήκες τέτοιες, ώστε να επιτρέψουν μία ασφαλή συνοδεία εμπορικών από τα στενά του Ορμούζ. 

Πρέπει να γίνουν πολλές προπαρασκευαστικές ενέργειες. Και καταλαβαίνετε, καμία από αυτές τις χώρες δεν θέλει να μπει στη διαδικασία αυτή, διότι ουσιαστικά είναι σαν να μπαίνεις στον πόλεμο. 

Είναι αλλιώς να συνοδεύεις πλοία με τη δική σου σημαία ή με άλλες σημαίες, ειρηνικά να τα προστατεύεις, προκειμένου να μην διαταραχθεί η παγκόσμια οικονομία από αυτά που συμβαίνουν. Και αλλιώς να μπεις σε διαδικασία προπαρασκευαστικών ενεργειών, δηλαδή επιχειρήσεων, προκειμένου να διασφαλίσεις ότι το πέρασμα δεν θα έχει μεγάλο ρίσκο για τα εμπορικά και τα πολεμικά που θα το συνοδεύουν.  

Δημ.: Δεν θα ήταν στόχος ένα ελληνικό πολεμικό πλοίο να πηγαίνει από μόνο του; 

Στ. Γκ.: Σαφώς, σαφώς. Μα κοιτάξτε, να το πω διαφορετικά: Αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να αναληφθεί μια τέτοια επιχείρηση – και σας το λέω και με την ιδιότητα του στρατιωτικού, προέρχομαι από το Πολεμικό Ναυτικό – εάν δεν γίνουν κάποια επιχειρησιακά βήματα προς την κατεύθυνση της ασφάλειας. Παράδειγμα, ακούμε ότι υπάρχουνε νάρκες. Υπάρχουν και πληροφορίες των ΗΠΑ ότι έχουν ποντιστεί μικρός αριθμός ναρκών. Δεν έχει επιβεβαιωθεί. Αλλά, προκειμένου να δημιουργήσεις ένα ασφαλή δίαυλο, δεν θα πρέπει να προηγηθεί μια επιχείρηση ναρκαλιείας; Θα πρέπει να προηγηθεί. 

Αυτό είναι ένα δεδομένο.Το άλλο δεδομένο είναι ότι όλη η ακτή βόρεια από τα Στενά ανήκει στο Ιράν. Στο Ιράν, λοιπόν, έχει πάρα πολλά μικρά σκάφη, που ξεκολλάνε από τις όχθες και μπορεί να πλησιάσουν και να σου δημιουργήσουν πρόβλημα. Αρα, λοιπόν, πρέπει πρώτα να διασφαλίσεις ότι οι συνθήκες ασφαλείας θα είναι τέτοιες και μετά, βεβαίως, να συνοδεύσεις τα εμπορικά πλοία. Εχει πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά η επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ από την επιχείρηση στην Ερυθρά Θάλασσα. Θυμίζω ότι στην Ερυθρά Θάλασσα η Ελλάδα πρωτοστάτησε στην επιχείρηση Ασπίδες. Τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά. Εκεί είναι επιθέσεις άλλου τύπου από τους Χούθι με drones, που με το Κένταυρος μπορέσαμε και τα καταρρίψουμε. 

Σε κάθε περίπτωση είναι μια διαφορετική επιχείρηση. Αλλά, εάν διασφαλιστούν οι συνθήκες και το ρίσκο δεν είναι τόσο υψηλό, τότε η Ελλάδα έχει κάθε λόγο, ως η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο, να συμμετέχει σε μια τέτοια επιχείρηση. 

Δημ.: Αλλά το βλέπετε σε μεταγενέστερο χρόνο και αφού έχουν προηγηθεί ενδεχομένως και κάποιες διπλωματικές διαβουλεύσεις, δηλαδή έχει ανοίξει ένας δρόμος για να φτάσουμε σε αυτό. Οχι τώρα.  

Στ. Γκ: Σαφώς, σαφώς. Οχι τώρα. Τώρα σας λέω, έχει πολλά ρίσκα μια τέτοια επιχείρηση και δεν νομίζω ότι μπορούμε να συμμετέχουμε. Και βλέπετε και ότι οι χώρες, η μία μετά την άλλη, είπαν όχι. Πολλοί μεγάλες χώρες… 

Αυτός ο κύριος, λοιπόν, είπε ότι η κυβέρνηση είναι πρόθυμη να βουτήξει τη χώρα πιο μέσα στον πόλεμο,  προκειμένου να “συνοδεύσει” τα  πλοία των εφοπλιστών, αλλά και να εγγυηθεί μέσω “επιχειρήσεων” ότι δεν θιγούν τα κέρδη τους. Και μάλιστα, είναι τόσο πρόθυμη ώστε ομολογούν οι υπουργοί της ότι υπάρχει ρίσκο αρκεί να … “διασφαλιστεί ότι δεν θα είναι τόσο υψηλό”! 

Δηλαδή, ποια ακριβώς είναι τα κριτήρια του υψηλού ή χαμηλού ρίσκου ακριβώς στο κέντρο της πολεμικής σύρραξης. Με τί μετριέται;

Δεν είναι μόνο επικίνδυνοι… είναι και αδίστακτοι!

https://www.imerodromos.gr/