Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Το ερώτημα είναι παλιό και τετριμμένο. Και, κυρίως, δεν παίρνει ποτέ απάντηση:Πώς γίνεται οι Έλληνες να διαπρέπουν και να αναγνωρίζονται παντού εκτός από την πατρίδα τους;
Χθες, δύο ειδήσεις της τρέχουσας επικαιρότητας επανέφεραν το ερώτημα στα χείλη όλων.
Όλων; Δεν είναι και τόσο βέβαιο. Διότι όλοι πληροφορήθηκαν πως ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον παλαιό αστέρα του ποδοσφαίρου και σημερινό πρόεδρο της ΟΥΕΦΑ Μισέλ Πλατινί, αλλά ελάχιστοι έμαθαν πως δύο Ελληνόπουλα διέπρεψαν στις Διεθνείς Ολυμπιάδες Μαθηματικών και Φυσικής.
Εις επίρρωσιν όσων κατά καιρούς λέμε για την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος, πληροφορηθήκαμε χθες πως και για να αντιμετωπίσουμε θέματα όπως η βία στα γήπεδα και η διαφθορά με τα στημένα παιχνίδια, χρειαζόμαστε… Σχέδιο Μάρσαλ!
Όπως μάθαμε, ο πρωθυπουργός και ο Πλατινί συμφώνησαν να στείλει η ΟΥΕΦΑ στην Αθήνα τέσσερις ομάδες ειδικών εμπειρογνωμόνων που θα προσφέρουν την αναγκαία «τεχνική» υποστήριξη για να λυθούν τα θέματα βίας και διαφθοράς (σημειώστε ότι στην Κύπρο οι ειδικοί της διεθνούς ομοσπονδίας έχουν ήδη αναλάβει δράση).
Μα είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν – αν δεν πρόκειται για άλλο ένα επικοινωνιακό τρυκ, εκδοχή υπέρ της οποίας τάσσομαι αναφανδόν – να μην μπορούμε να κάνουμε σ’ αυτή τη χώρα ούτε το ελάχιστο;
Χρειαζόμαστε τον Πλατινί για να μην σκοτώνονται στα γήπεδα, να μην λειτουργούν «παράγκες» και να υπάρχει μια σωστή και αμερόληπτη διαιτησία;








