Ο Μήτσος ο «Παλούκιας». Έτσι τον παραγκώμιαζαν στο χωριό γιατί σαν έρχονταν εκλογές πήγαινε στον κουμπάρο του τον Κώστα τον κομματάρχη, έπαιρνε το ψηφοδέλτιο και το κάρφωνε σ` ένα παλούκι, έμπαινε αυτός μπροστά με το παλούκι και το ψηφοδέλτιο, έτσι σαν λάβαρο, κι από πίσω ο κουμπάρος του ο Κώστας, κι` ανηφόριζαν το δρόμο για το σχολείο μαζί για να ψηφίσουν. Έτσι του έμεινε το παρατσούκλι. Ο Μήτσος ο «παλούκιας».
Είχε πέντε-έξη στρέμματα εκεί στο χωριό, κληρονομιά απ` τον μακαρίτη τον πατέρα του. Δούλευε σαν σκυλί απ` το πρωί μέχρι το βράδυ αλλά ποτέ δεν σταύρωσε στην τσέπη του δεκάρα.









