Κωδικός ‘Κύκλος προσευχής’ είναι ο τίτλος εκτενούς αποκαλυπτικού ρεπορτάζ στο σημερινό Spiegel που αναφέρεται σε ύποπτες πληρωμές που σχετίζονται με την πώληση υποβρυχίων της HDW Κιέλου στην Ελλάδα
Το γερμανικό περιοδικό αναφέρει μεταξύ άλλων ότι "στα τέλη Οκτωβρίου του 2010 οι έρευνες δεν είχαν εντοπίσει ακόμα ποιοι πολιτικοί και στρατιωτικοί στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και τη νότιο Αφρική είχαν δωροδοκηθεί. Ίσως και να μη βρεθεί ποτέ ποιοι ήταν. Αλλά το ότι οι εντυπωσιακά μεγάλες προμήθειες που πλήρωσε η Ferrostaal σε δήθεν συμβούλους έχουν ελάχιστη σχέση με την παροχή συμβουλών και αφορούν περισσότερο το μοίρασμα ‘μιζών’, αυτό θεωρείται πλέον βέβαιο από όσους έχουν αναλάβει τη............
διαλεύκανση της υπόθεσης. Το αργότερο από τότε που ερευνούν όλο και βαθύτερα τη συμφωνία με την Ελλάδα.
διαλεύκανση της υπόθεσης. Το αργότερο από τότε που ερευνούν όλο και βαθύτερα τη συμφωνία με την Ελλάδα.
Από το 2000 είχε παραγγείλει η Ελλάδα τέσσερα υποβρύχια του νέου τύπου 214, το Παπανικολής που κατασκευάστηκε στο Κίελο και ακόμα τρία για να κατασκευαστούν σε ελληνικό ναυπηγείο, συνολικής αξίας 1,14 δις. ευρώ. Τότε στην Αθήνα κυβερνούσε ακόμα το ΠΑΣΟΚ. Μετά, το 2004, ήλθε στην εξουσία η ΝΔ και δεν ήθελε πια το υποβρύχιο, επειδή υποτίθεται έγερνε πολύ. Στην πραγματικότητα έγερνε μάλλον η χρηματοδότηση. Από το 2009 όμως το λόγο είχε και πάλι το ΠΑΣΟΚ. Και όλα ήταν καλά".
Στη συνέχεια το δημοσίευμα αναφέρεται στο ρόλο του Johann Friedrich Haun "που μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2003 ήταν ο δεύτερος τη τάξει στη HDW και προηγουμένως 32 χρόνια στη Ferrostaal, ένας από τους σημαντικότερους μάνατζερ με μεγάλη επιρροή στο χώρο της γερμανικής εξοπλιστικής βιομηχανίας. Όσα είπε ο Χάουν στην έκτη κατάθεσή του, ήταν καθοριστικά για την υπόθεση:
"Σαν Γερμανός δεν μπορείς να κάνεις δουλειές στην Ελλάδα"
Ο ίδιος - είπε - δεν μίλησε ποτέ με συμβούλους για δωροδοκία, που είχε εγγράψει η Ferrostaal όσον αφορά τη συμφωνία πώλησης υποβρυχίων στην Ελλάδα. ‘Ήταν μια συμφωνία κυρίων’. Αλλά ‘για τον καθένα ήταν σαφές ότι ‘αν ήταν αναγκαίο να δώσουν αυτοί οι σύμβουλοι χρήματα σε άτομα σημαντικά για τη λήψη αποφάσεων, προκειμένου να κερδηθεί η παραγγελία, τότε αυτό και έπρεπε να γίνει’. Ο Χάουν είπε επίσης ότι κατά την άποψή του είναι σίγουρο ότι και σ’ αυτή την περίπτωση κάτι τέτοιο έγινε. Κι αν έγινε, ‘για μένα ήταν εντάξει’. Ακόμα τόνισε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει πόσα χρήματα από τις παχυλές προμήθειες των συμβούλων κατέληξαν τελικά σε ‘μίζες’ και για ποιους, και δεν ήθελε ούτως ή άλλως να ξέρει. Ωστόσο ένα πράγμα πιστεύει ότι μπορεί να πει ο Χάουν με βεβαιότητα: ‘Σαν Γερμανός δεν μπορείς να κάνεις δουλειές στην Ελλάδα’.
.jpg)