Στο Αγρίνιο, το πένθος της σημερινής Μεγάλης Παρασκευής είναι διπλό. Καθώς οι καμπάνες ηχούν πένθιμα για τα Θεία Πάθη, η πόλη βυθίζεται στην περισυλλογή, στρέφοντας το βλέμμα της 82 χρόνια πίσω, σε εκείνη τη ματωμένη Παρασκευή του 1944. Είναι η μέρα που η σύγχρονη ιστορία του Αγρινίου «σταυρώθηκε» μαζί με τον Θεάνθρωπο. Οι Γερμανοί κατακτητές και οι συνεργάτες τους επέλεξαν την πιο ιερή ημέρα της χριστιανοσύνης για να διαπράξουν μια ανείπωτη θηριωδία, στέλνοντας στον θάνατο 120 πατριώτες. Μια θυσία που έμελλε να χαραχθεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη ως η πιο σκοτεινή, αλλά και πιο ηρωική σελίδα της πόλης. Οκτώ δεκαετίες μετά, η μνήμη παραμένει ζωντανή. Το Αγρίνιο δεν ξεχνά τους 117 που εκτελέστηκαν στον τόπο της θυσίας στην Αγία Τριάδα, ούτε τους τρεις ήρωες —τον Πάνο Σούλο, τον Χρήστο Σαλάκο και τον Αβραάμ Αναστασιάδη— που άφησαν την τελευταία τους πνοή στην αγχόνη, στην κεντρική πλατεία. Σήμερα, σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, η Πλατεία Δημοκρατίας έγινε και πάλι το επίκεντρο της απόδοσης τιμών. Στο Μνημείο των Απαγχονισμένων, εκεί όπου η θυσία των Σαλάκου, Αναστασιάδη και Σούλου στέκει ως αιώνιο σύμβολο αντίστασης, κατατέθηκαν στεφάνια από τη Δημοτική Αρχή, εκπροσώπους κομμάτων, παρατάξεων και το Παράρτημα Αγρινίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ. Ήταν ένας ελάχιστος φόρος τιμής σε εκείνους που, σε μια μέρα απόλυτου πένθους, επέλεξαν τον δρόμο της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας, παραδίδοντας το Αγρίνιο στην αιωνιότητα της ιστορίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Για πες