Στις 24 Φεβρουαρίου αναμένεται μια ακόμη δίκη για τον θάνατο των δυο νέων από το Νεοχώρι, του Άκη Κάκου και της Στεφανίας Μουλαρά, που τον Οκτώβριο του 2018 έχασαν την ζωή τους όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν έπεσε στον αύλακα.
Από τότε μέχρι σήμερα έχουν δοθεί πολλές αναβολές στις δίκες όπου κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου. Το Δικαστήριο που πρόκειται να γίνει στο Αγρίνιο αφορά στην Έφεση που κατέθεσε ο Εισαγγελέας κατά της απόφασης που έδωσε ελαφρυντικά στον κατηγορούμενο.
Ο πόνος των συγγενών δεν έχει καταλαγιάσει, όμως ο άνθρωπος που συγκινεί περισσότερο από όλους είναι η κόρη της Στεφανίας, που όταν χάθηκε η μητέρα της ήταν μόλις 9 ετών.Σήμερα είναι 16 ετών και η έλλειψη της μητέρας της είναι ακόμη πιο έντονη. Έτσι αποφάσισε να γράψει ένα γράμμα στην Δικαιοσύνη:
Αγαπητή Δικαιοσύνη,
Με λένε Νεφέλη. Είμαι δεκαέξι χρονών και είμαι η κόρη της Στεφανίας. Όταν ήμουν εννέα, η ζωή μου χωρίστηκε στα δύο. Πριν και μετά τη μαμά μου.
Από εκείνη τη μέρα, τίποτα δεν ήταν το ίδιο. Έμαθα να μεγαλώνω χωρίς το χέρι της να με κρατά, χωρίς τη φωνή της να μου λέει «όλα θα πάνε καλά». Έμαθα να χαμογελάω ενώ μέσα μου πονούσα.
Κάθε χρόνο που περνάει καταλαβαίνω όλο και περισσότερο τι μου λείπει. Μου λείπει να της πω τα νέα μου. Μου λείπει να τη ρωτήσω τι να κάνω όταν φοβάμαι. Μου λείπει να τη δω να καμαρώνει για μένα. Στιγμές που δεν θα ζήσουμε ποτέ γιατί κάποιος πήρε το δικαίωμά της να ζει.
Δεν ξέρω να μιλάω με νομικούς όρους. Δεν ξέρω ποινές και άρθρα. Ξέρω όμως πώς είναι να ξυπνάς και να θυμάσαι ότι η μαμά σου δεν θα γυρίσει ποτέ. Ξέρω πώς είναι να μεγαλώνεις πιο γρήγορα απ’ όσο πρέπει.
Η μαμά μου δεν ήταν ένας αριθμός σε μια υπόθεση. Ήταν άνθρωπος. Ήταν μητέρα. Ήταν η δική μου μαμά. Και η ζωή της χάθηκε επειδή κάποιος δεν την σεβάστηκε. Δεν σας γράφω από θυμό. Σας γράφω από πόνο. Δεν ζητώ εκδίκηση, ούτε σκληρή τιμωρία για να νιώσω καλύτερα γιατί τίποτα δεν μπορεί να μου φέρει πίσω τη μαμά μου. Σας ζητώ μόνο να την δικαιώσετε. Να αναγνωρίσετε ότι η ζωή της άξιζε. Να μην ξεχαστεί. Να σταλεί ένα μήνυμα πως καμία ζωή δεν είναι αναλώσιμη, πως κανένα παιδί δεν πρέπει να μεγαλώνει χωρίς τη μητέρα του εξαιτίας αδιαφορίας ή λάθους.
Σας παρακαλώ, δείτε την υπόθεσή μας με την καρδιά σας όσο και με τον νόμο.Γιατί πίσω από αυτήν υπάρχει ένα παιδί που ακόμη περιμένει. Για εμένα. Για τη μαμά μου. Για όλες τις ζωές που ζητούν δικαιοσύνη.
Με σεβασμό,
Νεφέλη
Διαβάστε ΕΔΩ όλες τις αναρτήσεις μας για τους δύο αδικοχαμένους νέους
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Για πες